Met wie hebben we te maken? Zelf houden ze bij Sault de lippen op elkaar. Toch is na de twee verrassingsplaten van vorig jaar ( 5 en 7), afgelopen lente gevolgd door de satellietrelease van zangeres Cleo Sol, onderhand geweten dat naast Sol nog producer Inflo (Michael Kiwanuka, Jungle) en rapster-zangeres Kid Sister tot de vaste opstelling behoren.
...

Met wie hebben we te maken? Zelf houden ze bij Sault de lippen op elkaar. Toch is na de twee verrassingsplaten van vorig jaar ( 5 en 7), afgelopen lente gevolgd door de satellietrelease van zangeres Cleo Sol, onderhand geweten dat naast Sol nog producer Inflo (Michael Kiwanuka, Jungle) en rapster-zangeres Kid Sister tot de vaste opstelling behoren. Nu schudt dat team dus een dubbelplaat uit de koker die zich voluit achter de aangroeiende Black Lives Matter-beweging schaart. Hoewel de roep om vrijheid, gelijkheid en gerechtigheid dus de kernzaak is, zou men gezien de alweer hoge kwaliteit nog een andere hint kunnen opvangen: muziekmakers die niet minstens twee deugdelijke platen per jaar uitbrengen, zijn luiwammesen. Wat Sault stilaan meesterlijk doet, is (punk)funk, soul, r&b, psychrock, gospel, hiphop en afrobeat op een vetarme, zo goed als samplevrije manier door elkaar klutsen. Geen postpunk maar wel in die geest gemaakt - alsof Young Marble Giants het oeuvre van Fela Kuti, George Clinton en Curtis Mayfield naar zich toe trekt. In een korte briefing - zowaar een primeur - noemt Sault de zaak-George Floyd bij naam, vallen vanzelf de termen 'politiebrutaliteit' en 'systematisch racisme', en luidt de conclusie: 'Change is happening.' Dat die in de lucht hangt, was ook dj Gilles Peterson niet ontgaan: hij draaide het twintig nummers tellende werk onlangs in zijn totaliteit tijdens zijn radioshow op BBC6. Ondanks enkele strijdbare oprispingen over boontje en loontje of te late excuses schuift Sault op Untitled (Black Is) ook volharding en trots naar voren, in wat uiteindelijk wegluistert als een bedaarde viering van zwarte cultuur. Vroeger kon je Saults relatieve anonimiteit kwaadwillig een gimmick noemen. Ditmaal is het een troef, want nergens wordt de boodschap gefilterd door een mediageschiedenis van interviews en tweets of de coupe van de zangeres. Over die laatste gesproken: we wáren al voor haar gevallen, maar hier overtreft Cleo Sol zichzelf enkele keren - luister naar het gloedvolle Hard Life of het serene, bitterzoete Wildfires: 'Take off your badge/ We all know it was murder/ We are dying, it's the reason we are crying/ But we will never show fear.'O ja, en Michael Kiwanuka komt ook even aanwippen. Héél deugdelijke plaat.