Progressieve neosoul, soulfusion, abstracte jazzfunk: in zijn tienjarige bestaan bezorgde Hiatus Kaiyote journalisten kopzorgen wanneer die het uiterst fluïde geluid van de Australiërs in minder dan drie woorden probeerden te vatten. Voor de Grammy Academy is het altijd poepsimpel: zij nomineerden Naomi Saalfield (zang, gitaar), Paul Bender (bas), Simon Mavin (toetsen) en Perrin Moss (drums) al tweemaal in de categorie 'best r&b performanc...

Progressieve neosoul, soulfusion, abstracte jazzfunk: in zijn tienjarige bestaan bezorgde Hiatus Kaiyote journalisten kopzorgen wanneer die het uiterst fluïde geluid van de Australiërs in minder dan drie woorden probeerden te vatten. Voor de Grammy Academy is het altijd poepsimpel: zij nomineerden Naomi Saalfield (zang, gitaar), Paul Bender (bas), Simon Mavin (toetsen) en Perrin Moss (drums) al tweemaal in de categorie 'best r&b performance'. Maar de beste omschrijving gaf Saalfield zelf, vorige maand in een interview met The Guardian: 'We're just nerds who make weird music.'Accuraat, want als Hiatus Kaiyote mikt op een drieeënhalve minuut durende pophit, zoals de bedoeling was met Chivalry Is Not Dead, dan komen ze uit bij een song over het liefdesleven van de tijgerslak en het zeepaardje, gezongen over asymmetrische drumroffels, dwarrelende synthmelodieën en een funkrockbruggetje. Weird? Check! Bovendien moet je wel een beetje muzieknerd zijn om naar Rio de Janeiro te vliegen om daar samen te werken met de 76-jarige Arthur Verocai, een componist die vooral bekend is om zijn eerste album uit 1972, een cultmeesterwerk. De elegant swingende strijkers- en blazersarrangementen die de Braziliaan bedacht mogen de show stelen tijdens Get Sun, een heerlijke lap zomersoul waarmee het kwartet een parasol opentrekt voor Beyoncé en Erykah Badu. Twee dames die Hiatus Kaiyote al kushandjes toewierpen, overigens. Kendrick Lamar, Drake én Anderson Paak sampleden dan weer songs van hun vorige album Choose Your Weapon (2015). 'De favoriete groep van uw favoriete rapper', hoe word je dat? Door virtuoze grooves te doen klinken als een fluitje van een cent. Zoals in All the Words We Don't Say, waarin jazzacrobatiek en gitaargalm versmelten met furieuze afrorock. Red Room is dan weer smeulende r&b over het genot van zonnestralen die door de slaapkamergordijnen naar binnen vallen. Afsluiter Blood and Marrow gedijt over een vlinderend sambaritme uit een drumcomputer. En voor wie het zich mocht afvragen: 'kaiyote' is een uitgevonden woord. De groep vond het leuk omdat het rijmt op peyote, de hallucinogene cactus.