Drop Kamasi Washington in de cast van de volgende Avengers- of Black Panther-film en hij valt geen moment uit de toon. Echt waar. De monumentale, intimiderende opperpriester met zijn uit massief hout gehouwen wandelstok, voodoojuwelen en kosmisch aura die u op de foto's ziet? Zo is hij dus echt. Jazzy Priest, de dodelijke improvisator. Maar Kamasi is ook een zachtaardige beer. En een speelvogel.
...

Drop Kamasi Washington in de cast van de volgende Avengers- of Black Panther-film en hij valt geen moment uit de toon. Echt waar. De monumentale, intimiderende opperpriester met zijn uit massief hout gehouwen wandelstok, voodoojuwelen en kosmisch aura die u op de foto's ziet? Zo is hij dus echt. Jazzy Priest, de dodelijke improvisator. Maar Kamasi is ook een zachtaardige beer. En een speelvogel. Vooral dat laatste trekje komt aan de oppervlakte op Heaven & Earth. De Bruce Lee- en Star Trek-fan, het hippe paar sneakers onder de traditionele dashiki, de jeugdbuddy van basbeest Thundercat, zelf adept van animé en videospelletjes: je hoort hem in The Space Travelers Lullaby. Daarop drukt Washington meteen zijn handelsmerk door: blazers, strijkers en koorzangen samen gearrangeerd tot één elegante penseelstreek van geluid. Die techniek demonstreerde hij al veelvuldig op The Epic, dat drie uur durende, meesterlijke debuut dat nu al zijn belangrijkste statement is. Dus mag de riem wat losser. Vi Lua Vi Sol zou in een ander tijdsgewricht het perfecte vehikel voor de sambazuchten van Astrud Gilberto geweest zijn. Hier is het toetsenist Brandon Coleman die met de vocoder mag dollen. Geniale ingeving. Zou Kamasi ook VHS-tapes van het originele Battlestar Galactica bewaren? Geloofsbrieven uit de hiphop heeft hij in elk geval zat - zie Snoop Dogg en To Pimp a Butterfly van Kendrick Lamar. In de cadans van het funky Street Fighter Mas schemert die ervaring een eerste keer door. En dan zijn we drie tracks ver, goed voor 27 minuten en 37 seconden. Dat is minstens vier minuten meer dan het integrale Ye, de nieuwste plaat van Kanye West. Zestien tracks van gemiddeld acht minuten lang telt Heaven & Earth. Acht tracks op Heaven, acht op Earth, een plaat met een yin en een yang. Is Heaven een soort ode aan de menselijke verbeelding, aan dromen en fantasie, dan klinkt Earth minder frivool, scherper, directer. De olijf in de cocktail. Met uitzondering van Fists of Fury, de begintune van een kungfufilm die Kamasi omturnde tot een hymne voor #BlackLivesMatter. En ook The Invincible Youth barst na vier minuten los in een funkfestijn, opengeknipt door de rubbervingers van Thundercat. Oké, hemel en aarde, het verschil is subtiel. Maar dat is voor de meeste mensen goed nieuws, toch?