Belgikaans, zo noemt Badibanga Ndeka (39) zichzelf. Men zou inderdaad geneigd zijn dat te doen als men in Brussel is geboren uit Congolese ouders. Op die Afrikaans-Europese gedachte ent Badi zowel zijn klerencollectie BANXV als zijn global sound: een fusie van afrohouse, pop, soul, Congolese rumba en hiphop, op Trouble-fête beraamd door producer Boddhi Satva.
...

Belgikaans, zo noemt Badibanga Ndeka (39) zichzelf. Men zou inderdaad geneigd zijn dat te doen als men in Brussel is geboren uit Congolese ouders. Op die Afrikaans-Europese gedachte ent Badi zowel zijn klerencollectie BANXV als zijn global sound: een fusie van afrohouse, pop, soul, Congolese rumba en hiphop, op Trouble-fête beraamd door producer Boddhi Satva. Badi - sinds jaar en dag een vriend van Stromae - circuleert al lang in de Brusselse rapscene. Aanvankelijk was hij lid van het collectief Chant D. Loups, en bracht hij als BD Banx al een elpee uit. Maar sinds zijn naamsverandering kon men op basis van de ep's Si je meurs (2011) en Matonge (2015) en langspeler Article XV (2017) bezwaarlijk van een release-offensief spreken. Nogal wat songs op Trouble-fête gaan al jaren mee. Hoe dan ook vormt deze plaat een geslaagde symbiose van Boddhi Satva's zogenaamde ancestral soul en Badi's vaak boeiende invalshoeken. Het begint memorabel met Mauvaise ambiance, een geagiteerde protestsong waarin Badi zijn haat-liefdeverhouding met ons tochtgat expliceert: 'Içi c'est Belgica/ Pays de la bière et la N-VA/ Des mains coupées et des cervelas/ Responsable de la mort de Lumumba.' Ludiek en messcherp tegelijk, al wijt Badi dat gevoel van rottigheid evenzeer aan de volhardende vluchtelingencrisis en Trumps vileine retoriek. Ook Virgil Abloh is een geladen song, en u kunt al raden waarom: Badi uit zijn bewondering voor de Afrikaanse ontwerper en artistiek directeur van Louis Vuitton die zich onlangs tot de antagonist van Walter Van Beirendonck opwierp in een dubieuze discussie over culturele toe-eigening. Nog meer mode in Kitendi, waarin Badi met de regel 'j'étais stylé avant Kanye' dat zelfverklaarde wereldwonder van repliek dient. Om in dezelfde drie minuten nog even de psychologie van de sapeurs - Congolese dandy's - toe te lichten: 'signes externes de richesse pour masquer notre faiblesse'. Allemaal op Satva's drukke, dansbare en intercontinentale ritmes. Hoewel niet alle nummers even sterk zijn als de reeds genoemde, ontbreekt het Trouble-fête zelden aan positieve energie en fierté noire. 'Nous sommes la valeur ajoutée', poneert Badi, en ook: 'Je suis l'Africain du futur.' Maar hij betrekt die bevestigingen van identiteit niet enkel op zichzelf. Qui es-tu? bepleit pluraliteit en Muasi na ngai is een ode aan de vrouwen, aan wie Badi niets dan liefde en loyauteit toewenst. Hij heeft stijl, vraiment.