Voor de negentiende studioplaat van Bruce Springsteen, die in juni verschenen is, bleef The E Street Band op stal. Western Stars was een soloplaat, maar niet in de stijl van Nebraska (1982) of The Ghost of Tom Joad (1995). In plaats van de kale sound van zijn andere 'short story records', zoals hij ze zelf noemt, opteerde The Boss deze keer voor een rijk en warm popgeluid dat hij aan het LA van de late sixties en vroege seventies ontleende, vol opwiekende strijkers en beheerste blazers. Verrassende plaat, zijn beste in jaren, maar geen muziek om mee op tournee te trekken en avond na avond elke afzonderlijke muzikant in E Street-stijl voor te stellen, dus pakte Springsteen het anders aan: 'Omdat ik de muziek toch tot bij de fans wilde brengen, kwam ik op het idee de hele plaat één keer live te spelen, de hele zwik te filmen en een concertfilm uit te brengen', zo vertelde hij ons onlangs bij de presentatie in Londen.
...