De cijfers, de records, de memes: of u hem nu lust of niet, Drakes invloed op de hiphop- en popcultuur is gigantisch. De woorden waarmee de zingende rapper - of was het de rappende zanger? - zichzelf tot ongekende hoogtes katapulteerde, hebben één gemene deler: zichzelf. Zes (en een halve) keer dat The 6 God zich verbaal van zijn meest memorabele, bedenkelijke of ronduit potsierlijke kant liet zien.
...

De cijfers, de records, de memes: of u hem nu lust of niet, Drakes invloed op de hiphop- en popcultuur is gigantisch. De woorden waarmee de zingende rapper - of was het de rappende zanger? - zichzelf tot ongekende hoogtes katapulteerde, hebben één gemene deler: zichzelf. Zes (en een halve) keer dat The 6 God zich verbaal van zijn meest memorabele, bedenkelijke of ronduit potsierlijke kant liet zien. 'Money just changed everything / I wonder how life without it would go / From the concrete who knew that a flower would grow / Looking down from the top and it's crowded below / My fifteen minutes started an hour ago' ( Fireworks, 2010) Geld maakt niet gelukkig. Of toch wel. Of toch niet. Drake verliest geen minuut om zijn favoriete dilemma te lanceren op zijn debuutalbum. Om precies te zijn: hij begint erover na vijfentwintig seconden in de openingstrack. In één en dezelfde adem vergelijkt Drizzy zichzelf met Tupac Shakur (hij refereert naar diens postuum verschenen gedicht A Rose That Grew from Concrete). Maar Drake is geen 2Pac. Drake is geen ex-gangster, maar een voormalig tienersterretje - hij had zijn eerste stappen in de publieke arena gezet in de soap Degrassi: The Next Generation - zie ook de referentie naar Andy Warhols 'fifteen minutes of fame'. Thank Me Later is het officiële begin van een nieuwe soapopera: Drake, de egocentrische celebrity die een heel decennium lang zal janken over zichzelf, zijn succes en over vrouwen die niet kunnen leven met zijn succes. Fireworks zal overigens vooral de geschiedenis ingaan als de song waarin Drake vertelt over die keer dat hij ging bowlen met Rihanna en een blauwtje liep. 'Now she want a photo, you already know, though / You only live once: that's the motto, nigga, YOLO' ( The Motto, 2011) Tegenwoordig kennen we Drake als grootmeester van de memes, een muzikant die zich als een vis in het water voelt bij digitale streams, virale challenges en hashtags. Die internetdominantie begint in 2011, het jaar waarin hij de wereld - en elke ouder met tieners in het bijzonder - opzadelt met het acroniem 'YOLO'. Eigenlijk is dat de titel van een afgelaste mixtape met collega-rapper Rick Ross, door Drake gerecycleerd in het refrein van The Motto van Thank Me Later. De uitdrukking 'You only live once' is ouder, Drake heeft zich voor het acroniem waarschijnlijk laten inspireren door de naam van een grillrestaurant in de buurt van Miami. Als 'YOLO' een eigen leven begint te leiden, tracht hij er een commercieel graantje van mee te pikken, zonder succes. In 2014 wordt 'YOLO' opgenomen in de online-editie van het Oxford English Dictionary. 'The one that I needed was Courtney from Hooters on Peachtree / I've always been feeling she was the piece to complete me / Now she's engaged to be married, what's the rush on commitment? / I know we were going through some shit, name a couple that isn't' ( Take Time, 2013) Wanneer in 2013 het album Nothing Was the Same verschijnt, heeft Drake Kanye's fakkel van meest navelstaarderige, bloedend-hart-in-een-open-boek-op-tafel-leggende rapper definitief overgenomen. Zijn gewoonte om elke oude vlam bij naam te noemen neemt zorgwekkende proporties aan. Courtney van Hooters, een fastfoodketen met rondborstige serveersters in hotpants, bestond echt, en was geen vragende partij om te figureren in Drakes narcistische hypestrategie. De grootste popster op de planeet is nu ook de bekendste natrappende stalker ter wereld. 'Why you never alone? / Why you always touching road / Used to always stay at home / Be a good girl, you was in the zone' ( Hotline Bling, 2016) Liefst van al wil hij 'mister Sensitive' zijn, erelid van het eenzamehartenbureau, maar wanneer Drake uit zijn rol valt, valt hij diep. Bij de monsterhit Hotline Bling denkt u allicht in de eerste plaats aan die legendarische videoclip met het onnozele dansje, goed voor talloze memes en parodieën. De tekst is een extreem staaltje slut shaming waarin Drake alweer een ex belaagt, in dit geval omdat ze het aandurft uit te gaan, zich sexy te kleden en zich daarmee 'een reputatie' op de hals haalt. 'Brave meisjes' blijven thuis. Er tekent zich een patroon af: in Drakes immer uitdijende universum zijn vrouwen wezens die a) enkel uit zijn op zijn geld en te veel met hem willen feesten, b) niet geïnteresseerd zijn in zijn geld en te veel feesten met iedereen behalve Drake, of c) de mama van Drake zijn.'She say, "do you love me?" / I tell her, "only partly" / I only love my bed and my mama, I'm sorry' ( God's Plan, 2018) Tupac eerder zijn moeder, Nas en Kanye West deden hetzelfde, maar geen énkele andere rapper heeft- het ooit verstandig gevonden om zijn eigen mama te huldigen met de zin 'ik hou enkel van mijn bed en mijn mama'. Dat is gewoon vies. 'I got more slaps than The Beatles' ( Going Bad, 2018) Eerlijk is eerlijk: er is maar één iemand die kan beweren dat hij groter is dan The Beatles. In 2018 breekt Drake verschillende Amerikaanse records van de Fab Four, waaronder de meeste gelijktijdige noteringen in de top 10 (zeven), en de meeste top 10-songs in hetzelfde jaar (twaalf). Dat The Beatles die lat legden midden jaren zestig - toen zelfs het album als volwaardige muziekdrager nog in de kinderschoenen stond en streams, mixtapes en ellenlange 'playlists' nog verre toekomstmuziek waren - verkoos Drake te negeren in zijn gastvers op Meek Mills Going Bad. Dat hij ook nog eens een tatoeage liet zetten waarop hij zichzelf treiterend één stap voor John, Paul, George en Ringo op Abbey Road laat afbeelden, vonden veel mensen een brug te ver. 'Finally give you niggas the space you need to exist / Michael Jackson shit, but the palace is not for kids / Still women saying it's childish the way we live / Brought a few Ws to the 6 / Baby mama fluke, but I love her for who she is' ( When to Say When, 2020) In het Witte Huis zit een sociopaat, een virus schudt de planeet dooreen en nog steeds blijven ongewapende Afro-Amerikanen op straat gedood worden door de politie. Maar op de nieuwste mixtape Dark Lane Demo Tapes van de succesvolste rapper aller tijden is het nog steeds hetzelfde liedje. In Drakes bubbel maakt het paleis de man. In dit geval is dat zijn decadente landgoed in Toronto (waarde: 100 miljoen dollar), zijn eigen Neverland, maar dan 'niet voor kinderen'. Fijntjes. Vooral als je drie regels verder meldt dat de moeder van je kind een 'fluke', een toevalstreffer, was. Begin mei van dit jaar komt Dark Lane Demo Tapes binnen op de tweede plaats van de Amerikaanse albumcharts, de eerste keer in zijn hele carrière dat Drake niet op één debuteert. Dat belooft voor het komende decennium.