Ik kan niet vatten hoe ik eruitzie. Ik heb een aantal schetsen gemaakt, maar bij geen enkele tekening had ik het gevoel dat ík het was. Ofwel was ik te dik, ofwel te dun, ofwel te vierkant, ofwel te rond - wat mijn vrouw overigens beaamde toen ze de schetsen zag. Ik heb ze dan maar allemaal doorgestuurd. Conclusie: ofwel ben ik verschillende personen, ofwel ben ik een slechte tekenaar. (Lacht...

Ik kan niet vatten hoe ik eruitzie. Ik heb een aantal schetsen gemaakt, maar bij geen enkele tekening had ik het gevoel dat ík het was. Ofwel was ik te dik, ofwel te dun, ofwel te vierkant, ofwel te rond - wat mijn vrouw overigens beaamde toen ze de schetsen zag. Ik heb ze dan maar allemaal doorgestuurd. Conclusie: ofwel ben ik verschillende personen, ofwel ben ik een slechte tekenaar. (Lacht)Mijn woeste blik is de enige constante in alle schetsen. Ik krijg vaak te horen dat ik boos kijk, ook als ik het zelf niet besef. Ik merk het ook als er een fotograaf me wil portretteren: terwijl ik mijn best doe om een open gezicht te trekken - en echt denk dat ik daarin slaag - krijg ik van de fotograaf steevast 'Kijk toch niet zo boos, man!' te horen. Maar dankzij nauwgezette gezichtsanalyse ben ik te weten gekomen hoe dat komt. Ik heb namelijk ontdekt dat ik één wenkbrauw heb die altijd op boos staat. Sindsdien doe ik met mijn andere wenkbrauw heel hard mijn best om de boze te compenseren. Ik ben een man van veel dingen. Ik heb me nooit louter acteur gevoeld. Al van toen ik op de toneelschool zat, had ik zin om te schrijven en te regisseren. Alleen had ik nooit gedacht dat ik het allemaal tegelijk zou doen: ik kan gewoon geen 'neen' zeggen als ze me een interessant project aanbieden. Neem nu Pippi Langkous zet de boel op stelten: met de sitcom voor Exqi zat mijn jaar al betrekkelijk vol, maar toen ze me voorstelden om een musical over Pippi Langkous te schrijven en te regisseren, heb ik het er toch maar bijgenomen. Ik had namelijk nog nooit een musical geschreven, en dat leek me wel interessant. Idem voor Oud België: na humoristische programma's als Debby en Nancy of Raf en Ronny wilde ik eens een dramareeks maken. Televisie, film, theater, musical: ik vind dat je alles eens gedaan moet hebben. Ik wil weten wat het geheim achter een goede dramareeks of een goede musical is, en dat ontdek je alleen maar door het zelf te doen. En ja, zoveel werken is vermoeiend, maar toch vermoeit het mij niet. Ik doe gewoon wat ik graag doe. GEERT ZAGERS