Voor een v/m-duo dat tot de indierock wordt gerekend, heeft Wye Oak zich in de afgelopen twaalf jaar meermaals uit oud vel gewurmd. Shoegaze, droompop, alt.folk en halfglanze...

Voor een v/m-duo dat tot de indierock wordt gerekend, heeft Wye Oak zich in de afgelopen twaalf jaar meermaals uit oud vel gewurmd. Shoegaze, droompop, alt.folk en halfglanzende eightiespop: de slierten ervan hangen over haast evenveel platen. Ook deze vijfde reguliere worp hijst weer een ander klankdecor omhoog. Sneed het duo op Shriek (2014) nog voorzichtig een doos synths open, dan liet het nu hele pallets aanrukken. Zo belandt Wye Oak in het vaarwater van artpopzangeressen zoals Kate Bush en Jane Siberry: het drama mocht wat rijkelijker uitgesmeerd, het auditieve panorama zo wijd mogelijk. Uiteraard treedt daarbij enige vervlakking op, maar dan nog houden Jenn Wasner en Andy Stack genoeg emotioneel en muzikaal reliëf over - check het in zalige noise uitmondende Lifer.