Om een mozaïekportret van hedendaagse vrouwen te schetsen, trokken de Oekraïense regisseur Anastasia Mikova en de Franse fotograaf Yann Arthus-Bertrand (Human) de wereld rond om bij diverse vrouwen openhartige verhalen te sprokkele...

Om een mozaïekportret van hedendaagse vrouwen te schetsen, trokken de Oekraïense regisseur Anastasia Mikova en de Franse fotograaf Yann Arthus-Bertrand (Human) de wereld rond om bij diverse vrouwen openhartige verhalen te sprokkelen. Die intieme monologen worden in Woman geclusterd rond thema's als seks, onderdrukking, mishandeling en worden buiten enkele poëtische intermezzo's sober in beeld gebracht: vrouwen die frontaal tegen een pikzwarte achtergrond hun verhaal doen terwijl hun antwoorden extra groot ondertiteld worden. Hierdoor leest elk frame als een campagnebeeld met een duidelijke boodschap: kijk en luister eindelijk eens! Dat werkt, maar zeker niet voor de volle 105 minuten. Zulke microgetuigenissen zijn immers op maat van social media gesneden en niet bedoeld om klakkeloos naar het grote scherm te worden vertaald, enkel opgesmukt met artistieke interventies waarin sentimentele taferelen met National Geographic-panorama's worden vermengd. Een bloemlezing van moedige getuigenissen maakt duidelijk nog geen dappere docu.