HOUSE OF FLYING DAGGERS

Yimou Zhangs opvolger van Hero is een gelijkwaardig somptueus festijn van oriëntaalse intriges, acrobatische actie, adembenemende gevechtschoreografie en een duizelingwekkende rondedans van kleur, beweging en dans. Het briljante uiterlijke vertoon staat gelukkig de emotionele rijkdom niet in de weg van deze ode aan liefde en loyaliteit.
...

Yimou Zhangs opvolger van Hero is een gelijkwaardig somptueus festijn van oriëntaalse intriges, acrobatische actie, adembenemende gevechtschoreografie en een duizelingwekkende rondedans van kleur, beweging en dans. Het briljante uiterlijke vertoon staat gelukkig de emotionele rijkdom niet in de weg van deze ode aan liefde en loyaliteit. In het jaar 859, terwijl het verzet tegen de corrupte Tangdynastie gestaag toeneemt, wordt de blinde danseres Mei, een agente van de Flying Daggers-rebellen, gevangengenomen. Het officiële regime stuurt er een dubbelagent op af om haar te bevrijden, in de hoop dat ze hem naar het hoofdkwartier van de opstandelingen zal leiden. Wat volgt, is een aaneenrijging van bonte avonturen, verrassende onthullingen en amoureus dubbelspel waar je net niet het noorden bij verliest. Dit verrukkelijk in beeld gezette epos dat zich ontvouwt in spectaculaire oude paleizen of in betoverende wouden en landschappen is ook een welkome demonstratie van creatieve CGI-technologie. De rolverdeling (met Ziyi Zhang uit China, Andy Lau uit Hongkong en Takeshi Kaneshiro uit Japan) is een pan-Aziatische mix die het beste puurt uit diverse oosterse tradities. (P.D.) Claire Denis, een in Afrika opgegroeide Franse cineaste die hoge ogen gooide met filmdraak Chocolat, trekt in Beau Travail, Vendredi Soir en nu L'Intrus ronduit de kaart van pure visuele vertelling. L'Intrus is een spokenspel rond een mysterieuze, witharige man die naar de naam Louis luistert, en is gesitueerd aan de Frans-Zwitserse grens. Als dat geen moordende suspense oplevert, weten wij het ook niet meer. (J.S.) Spike Lee maakte beslist meesterwerken, van She's Gotta Have It over Do the Right Thing tot 25th Hour. Niet zelden sloeg hij ook de bal mis, zoals met Bamboozled of Girl 6. Ook voor Lee's laatste prent is dat weer de teneur van de Amerikaanse kritiek, maar de film afwachten is nog steeds de boodschap. In She Hate Me wordt een ontslagen homoseksuele biotechnoloog door zijn ex uitgeprostitueerd om twee dozijn kinderlustige lesbiennes ('glam dykes') te bevruchten. Enige voor- en onderhuidse kritiek op de moderne morele hypocrisie ontbreekt hier niet, maar u moet wellicht zoeken. (J.S.) ACE, het bekendste digitale huis in België (dat ook de schitterende nieuwe festivalspot maakte), reikt jaarlijks de ACE Prize For Best Flemish Short uit, een stevige som aan postproductie-uren voor het volgende project van de winnaar.