De Russische Yelena Isinbayeva, die plotseling het polsstokspringen - de discipline die ze al jarenlang overheerst - verleerd lijkt en voor het eerst sinds 2003 een toptornooi verliest. De Zuid-Afrikaanse jongedame Caster Semenya, die de 800 meter bij de vrouwen zo overtuigend wint dat er vragen rijzen of ze wel helemaal tot het vrouwelijke geslacht behoort - wat iedereen die de 18-jarige in actie heeft gezien wellicht zal begrijpen. En natuurlijk het fabelachtige wereldrecord van Usain Bolt, die deze keer voor de finale van de 100 meter niet vergat om zijn veters te strikken en besloot om e...

De Russische Yelena Isinbayeva, die plotseling het polsstokspringen - de discipline die ze al jarenlang overheerst - verleerd lijkt en voor het eerst sinds 2003 een toptornooi verliest. De Zuid-Afrikaanse jongedame Caster Semenya, die de 800 meter bij de vrouwen zo overtuigend wint dat er vragen rijzen of ze wel helemaal tot het vrouwelijke geslacht behoort - wat iedereen die de 18-jarige in actie heeft gezien wellicht zal begrijpen. En natuurlijk het fabelachtige wereldrecord van Usain Bolt, die deze keer voor de finale van de 100 meter niet vergat om zijn veters te strikken en besloot om eens tot het einde door te lopen. Neen, je kunt niet zeggen dat de wereldkampioenschappen atletiek in Berlijn leden onder een tekort aan drama en spanning. De liefhebbers die geen abonnement op digitale tv hebben, konden echter niet bij de openbare omroep terecht om die momenten live mee te maken. Bij Canvas beperkte men zich tot een dagelijkse round-up van de wedstrijden, terwijl de rechtstreekse uitzendingen achter de rode knop zaten - voor de Vlamingen die nog niet op digitale televisie zijn overgestapt, ongeveer de helft dus, niet te ontvangen. Nu heeft de fan van Bolt en co alternatieven: de Nederlandse publieke omroep en de BBC brachten de kampioenschappen live, en wie via antenne televisie kijkt, kan één+ en Canvas+ gratis uit de lucht plukken. Maar het is toch een beetje zuur dat de comeback van Kim Clijsters in Cincinnati - een evenement waarvan de herkenbaarheid dan wel groter was, maar de sportieve waarde een stuk minder - wel vlotjes op tv gevolgd kon worden. En dat voor die wedstrijden programma's als De Canvascrack een paar uur naar achteren geschoven konden worden, wat met de herhaling van Planet Earth - uitgezonden op het moment van Bolts wervelwind - blijkbaar niet mogelijk was. Toch is de VRT niet echt in de fout gegaan. De omroep heeft veel aandacht besteed aan de wedstrijden - maar dan wel op de website en de digitale kanalen - en was ook niet verplicht om het WK rechtstreeks uit te zenden op een van de twee open zenders. Dat geldt maar voor enkele evenementen, zoals de Memorial van Damme of de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd. En van alle wedstrijden waarop de VRT de rechten heeft, is een WK Atletiek wellicht het moeilijkst helemaal rechtstreeks te brengen, omdat er zoveel dode momenten zijn. We kunnen ons bijvoorbeeld niet voorstellen dat iemand naar de 400 meter voor tienkampers zou uitkijken - behalve Ivan Sonck. Het grootste probleem is dat in de beheersovereenkomst tussen de VRT en de Vlaamse overheid de bepalingen over digitale televisie bijzonder vaag zijn, waardoor de invulling van zenders als één+ en Canvas+ afhangt van de keuzes die men bij de openbare omroep maakt. En zolang dat niet opgelost wordt, zullen dit soort discussies de kop blijven opsteken. Stefaan Werbrouck'Het is toch een beetje zuur dat de comeback van Kim Clijsters in Cincinnati vlotjes op tv gevolgd kon worden en het WK Atletiek in Berlijn niet.'