Geen idee wat er tegenwoordig nog allemaal uit de taboesfeer moet worden gehesen, maar zwarte eyeliner voor zwarte meisjes? Niet zien aankomen. Nochtans maakt Willow Smith (voor...

Geen idee wat er tegenwoordig nog allemaal uit de taboesfeer moet worden gehesen, maar zwarte eyeliner voor zwarte meisjes? Niet zien aankomen. Nochtans maakt Willow Smith (voor de laatste keer: ja, de dochter van Will) daar een strijdpunt van op haar tweede plaat. Had ze zich op de voorganger laten voorstaan op haar affectie voor de chick rock van Alanis Morissette en Fiona Apple, dat komt ze nu uit de kast als discipel van emo- en poppunk. En u die dacht Paramore, Avril Lavigne en - slik - Blink-182 wel gehad te hebben. Echt hard maakt Willow haar dreigementen niet, ondanks generische deunen zoals Grow en Breakout. Beter is het gesmeerd in elkaar zittende Transparent Soul (met Blink-drummer Travis Barker), en ondanks de onvermijdelijke bombast zijn ook Lipstick en Come Home best genietbaar.