G oing out with a bang: het valt nog altijd te verkiezen boven een roemloze dood in een muf en troosteloos bejaardenhome. Doe ons maar de point final van Claude François, die knetterend de pijp uitging wijl hij in zijn badkuip een lamp verving. Of de doodsmak van ELO-cellist Mike Edwards toen hij op de autosnelweg door een kwansuis overstekende hooibaal gegrepen werd. Of, nog net iets dwazer: de knallende exit van Joan Vollmer, die 'm piepte toen een spelletje Willem Tell bepaald ongunstig voor haar uitpakte.
...

G oing out with a bang: het valt nog altijd te verkiezen boven een roemloze dood in een muf en troosteloos bejaardenhome. Doe ons maar de point final van Claude François, die knetterend de pijp uitging wijl hij in zijn badkuip een lamp verving. Of de doodsmak van ELO-cellist Mike Edwards toen hij op de autosnelweg door een kwansuis overstekende hooibaal gegrepen werd. Of, nog net iets dwazer: de knallende exit van Joan Vollmer, die 'm piepte toen een spelletje Willem Tell bepaald ongunstig voor haar uitpakte. Joan wie? Joan Vollmer. De tweede vrouw van William S. Burroughs, schrijver, beat poet en - wij verzinnen niets - kleinzoon van de uitvinder van de rekenmachine. Hij was het die op een dronken avond in 1951 het onzalige idee kreeg om met zijn pistool een whiskyglas van Joans hoofd te schieten. Helaas. De kogel miste doel en doorboorde haar slaap. Burroughs keek aan tegen een moordaanklacht. En eigenlijk was hij al op de vlucht voor politie en justitie. Rewind naar de zomer van 1944. William S. Burroughs en Joan Vollmer delen in New York een appartement met Jack Kerouac en diens liefje Edie Parker. Maar het ménage à quatre wordt danig opgeschrikt wanneer een gezamenlijke vriend een moord begaat. Collega-dichter Lucien Carr steekt die zomer een hardnekkige stalker neer, dumpt het lijk in de Hudsonrivier en gaat bij zijn vrienden Burroughs en Kerouac uithuilen. Burroughs, door Carr medeplichtig gemaakt, neemt samen met Joan de wijk naar Texas. Maar daar beginnen de juridische problemen pas echt: hij raakt verslaafd aan morfine, zij aan amfetamines, en hun handeltje in marihuana en heroïne blijft bij de Texaanse politie niet onopgemerkt. Zo komt het koppel in 1950 in Mexico terecht: op de vlucht voor een moord- én een drugsproces maar zelf steeds dieper afglijdend in een permanente roes van drank en drugs. Het is dat bandeloze koppel dat op 6 september 1951 op zijn appartement in Mexico City met wat vrienden tequila's zit te hijsen als William Burroughs een onfortuinlijke ingeving krijgt. 'It's about time for our William Tell act', krijt de dronken schrijver uit. 'Let me show the boys what a great shot old Bill is.'In de zetel zet een straalbezopen Joan gedwee een whiskyglas op haar hoofd. 'Go ahead, Bill, and shoot it off.' William Burroughs mikt... en bang! Het glas gaat tegen de grond, Joan zijgt in elkaar, haar hoofd valt naar één kant. Het wordt ijzig stil in de kamer, tot een van de gasten ongelovig de situatie samenvat. 'Ik denk dat je haar geraakt hebt, Bill.'De Mexicaanse politie gooit de schrijver van Naked Lunch en Junkie op verdenking van moord in de cel, maar na dertien dagen is Burroughs vrij. Zijn broer Mortimer koopt zowat het halve Mexicaanse gerecht om, en wanneer de beproefde beatdichter wordt veroordeeld tot een milde celstraf van nog geen twee jaar, zit Burroughs allang weer in de States en wordt zijn straf zelfs opgeschort. Blijft de vraag hoe een geoefend schutter als Burroughs, drunk as he may have been, op amper twee meter afstand een whiskyglas kan missen. Van de kleinzoon van de uitvinder van de rekenmachine verwacht men méér precisie, niet? VINCENT BYLOO