NINTENDO
...

NINTENDO De strijd tussen de Grote Drie van de gamesindustrie kan weer in volle hevigheid losbarsten: nadat Microsoft vorig jaar zijn nextgenerationconsole Xbox 360 lanceerde en Sony zijn PlayStation 3 (voor Europa uitgesteld tot maart 2007) is er nu ook de Wii (spreek uit 'wie') van Nintendo. Een console waarmee die laatste, meer nog dan we van hem gewend zijn, een heel eigen weg inslaat. Terwijl Microsoft en Sony elkaar trachten te overtreffen in grafische kracht en extra opties, kiest Nintendo voor een heel andere strategie. De Wii-console laat om te beginnen wel verbinding met het internet en dus surfen en online spelen toe, maar ondersteunt geen afspeelmogelijkheid voor dvd-films. Het apparaat heeft ook geen harde schijf, iets wat Nintendo beweert op te vangen met 512MB intern Flashgeheugen, eventueel uitbreidbaar met SD-geheugenkaarten waarmee je bijvoorbeeld foto's naar je Wii kan overzetten. Met (aan te kopen) Wii-punten zal je ook alle games uit de uitgebreide catalogus van de voorgaande Nintendoconsoles kunnen downloaden en spelen. De grafische prestaties liggen aanzienlijk hoger dan die van de eigen voorganger, maar vormen, net zoals het vrij bescheiden aanbod aan extra opties, geen partij voor die van de twee grote concurrenten. De Wii zet alles op puur compromisloos spelplezier, en op een revolutie in de manier waarop videogames gespeeld worden. De Wii-controller, die eruitziet als een gewone afstandsbediening, is bewegingsgevoelig, wat een volledig nieuwe manier van aansturing inhoudt. Schieten doe je niet meer door je vizier met de stick over je scherm te bewegen; je richt gewoon je controller als een pistool op je scherm. Golfen is niet langer een kwestie van goed getimed toetsendrukken, maar van zelf een overtuigende swing maken. Vergeet knoppencombo's in lijf-aan-lijfgevechten maar stuur met je nunchuk - een hulpinstrument dat via een kabeltje wordt aangesloten op de controller - je schild- en met je afstandsbediening je zwaardarm aan. Boksen, vissen, racen: het wordt allemaal een heel andere - vaak behoorlijk fysieke - ervaring. Start een partijtje dubbeltennis voor vier spelers op en zelfs de minst enthousiaste gamer staat binnen de kortste keren met zijn Wii-afstandsbediening te zwaaien als een volleerde Kim Clijsters. Een subtiele polsbeweging wordt op het scherm vertaald naar een topspin-backhand, de controller trilt in je hand bij contact met de bal en uit het speakertje klinkt het bijpassende geluid. Nintendo wil met de Wii naast zijn bestaande fanbasis ook een breed publiek van nieuwe gamers aanspreken, en het ziet er sterk naar uit dat het daar met zijn tactiek van bewust buitenbeentje ook in zal slagen. De console is met 249 euro (tegenover 299 voor de ondertussen sterk in prijs verlaagde Xbox 360 en een verwachte 600 euro voor Sony's PS3) ook heel mild geprijsd. Blijft alleen nog de vraag of de traditionele gamer zijn grafische hoogstandjes zal willen inruilen voor een revolutionaire aansturing. Raf Picavet