Robert Wise & Jerome Robbins
...

Robert Wise & Jerome Robbins VS, 1961 Fox / Blu-ray Film: **** Extra's:*** Dat de kids van tegenwoordig de halve tracklist van Lady Gaga's jongste plaat kunnen aframmelen, maar geen enkele song van West Side Story meer kennen, is maar een van de talloze dingen die er fout lopen met deze ontzielde en smakeloze wereld. En neen: volbloed heteroseksueel zijn is geen excuus. Als er ooit één musical hoge en lage cultuur, romantisch topamusement en modernistische designcinema op een swingende manier wist te verenigen dan wel deze, met dank aan de prachtige score van Leonard Bernstein en Stephen Sondheim, de strakke choreografieën van Jerome Robbins, de knallende breedbeeldfotografie van Daniel L. Frapp en de nauwgezette regie van Robert Wise. Voor wie het tijdens zijn jonge leven te druk heeft gehad met tweeten of Astrid in Wonderland volgen: deze Romeo en Julia-variant vertelt het tragische liefdesverhaal van de Amerikaanse Tony (Richard Beymer) en de Puerto Ricaanse Maria (Natalie Wood, met bruine make-up). Beiden zijn afkomstig uit de achterbuurten van New York, waar de latino's van The Sharks een territoriale strijd voeren met de blanke jeugdbende The Jets. Het resultaat? Paniek in de straten van de West Side, waar het bulkt van de raciale spanningen, verboden liefde en onverslijtbare musicalhits als Maria, America, Somewhere, Tonight en A Boy like That. Met zijn tijdloze thematiek en contemporaine setting bleek West Side Story bij zijn debuut op Broadway in 1957 een overdonderend succes, zodat een filmadaptatie niet kon uitblijven. Daarvoor viel de keuze verrassend op vakman Robert Wise, die nooit eerder een musical had geregisseerd, maar wel vertrouwd was met de New Yorkse buitenwijken en migrantenmilieus. De iconische openingssequens - waarin The Sharks en The Jets elkaar al vingerknippend uitdagen - werd echt in de straten van Manhattan gedraaid, wat de toon zet voor deze energieke mix van sociaal realisme en hypergestileerde theatraliteit. Uiteindelijk won de film tien Oscars - geen musical die ooit beter deed - en groeide hij uit tot een evergreen met een soundtrack die miljoenen keren over de toonbank ging. Of dit pronkstuk van MGM een nog groter succes zou zijn geweest als niet houten klaas Richard Beymer, maar Elvis Presley de rol van Tony had vertolkt - waarvoor hij op advies van Colonel Parker en tot zijn eigen spijt in extremis bedankte - blijft dan ook twijfelachtig. Conclusie: deze überklassieker heeft een halve eeuw na zijn release nog niets aan vitaliteit ingeboet en oogt en klinkt op Blu-ray zelfs blitser dan ooit. DAVE MESTDACH