Maandag 20/3, 23.45 - Canvas
...

Maandag 20/3, 23.45 - Canvas 'Feed the Wo-o-o-o-o-rld... Let them know it's...' Oké, Kerstmis is al even voorbij, maar dat betekent niet dat iedereen ter wereld intussen over een mals stukje kalkoen beschikt. Onder de misleidende titel We Feed The World onderzoekt Oostenrijker Erwin Wagenhofer de gevolgen van de geglobaliseerde voedselindustrie. Opmerkelijk: wereldwijd wordt genoeg voedsel geproduceerd voor 12 miljard mensen, maar toch komen er dagelijks 100.000 mensen om van de honger. Hoe dat kan, vroeg Knack Focus aan Koen Van Den Noortgate van het Vlaams Agrarisch Centrum. Koen Van Den Noortgate: Een verrassing is dat niet voor ons, aangezien wij vanuit het Vlaams Agrarisch Centrum zelf veel met die materie bezig zijn. Ik heb de documentaire gezien, en herinner me dat het onder meer ging over de sojateelt in Zuid-Amerika. Terwijl daar bonen geteeld worden voor het pluimvee van Oostenrijk, lijdt een kwart van de plaatselijke bevolking honger. Logisch klinkt dat niet hé. Van Den Noortgate: Inderdaad, vooral naar plekken met een hogere welvaart zoals Europa en Amerika. Eigenlijk is er wereldwijd geen voedseltekort - behoudens sommige Afrikaanse landen die door natuurrampen worden getroffen. Spijtig genoeg is het al te vaak nog een politiek probleem, waarbij regeringen meer aandacht hebben voor de harde valuta die voedselexport opbrengt dan voor de dagelijkse noden van de bevolking. Van Den Noortgate: Wel, dat geld wordt vaak gebruikt voor wapenhandel en andere criminele activiteiten. Op sommige plekken wordt er bovendien voedsel ingevoerd dat dan goedkoper aangeboden wordt dan de lokaal geproduceerde etenswaren zodat boeren niet kunnen rondkomen en naar de stad verkassen. Dat werkt dan weer migratie in de hand - net zoals het feit dat er voedsel wordt uitgevoerd dat de lokale bevolking zelf nodig heeft. Van Den Noortgate: Goh, wij zijn nogal verwend: in putje winter kunnen wij boontjes uit Kenia en aardbeien uit Nieuw-Zeeland eten. Nochtans heeft seizoensgebonden eten niet enkel ecologische voordelen, maar is het ook gezonder voor ons lichaam - bepaalde wintergroenten voorzien bijvoorbeeld in de mineralen en vitaminen die je net dan nodig hebt. En wat overschotten betreft: in België wordt er dagelijks een hoeveelheid brood weggegooid die een stad als Antwerpen zou kunnen voeden. Van Den Noortgate: Er komt wel wat druk vanuit Europese en Afrikaanse landbouworganisaties, maar multinationals als Nestlé en Danone zijn véél invloedrijker. Onder invloed van ngo's als Vredeseilanden gebeurt er wel iets, en ook het VAC probeert boeren te overtuigen zo lokaal mogelijk te kweken en te verkopen. Van Den Noortgate: Eén oplossing is er niet, maar dat er iets moet veranderen, is zeker. Neem nu ons vleesverbruik: een gemiddelde Belg krijgt dagelijks genoeg dierlijke eiwitten binnen om de levensstijl van een dokwerker vol te houden, wat niet alleen ongezond is, maar ook slecht voor de natuur. Het lijkt alsof ik tegen onze eigen winkel spreek, maar wij bekijken de zaken op lange termijn. Uiteindelijk is het in ieders belang dat er op den duur ook minder vlees geproduceerd wordt. Om je een idee te geven: België produceert nu 250 procent van zijn eigen behoefte aan varkensvlees - dat kun je niet volhouden. Van Den Noortgate: Ik vind het heel nuttig - al zou het nog fijner zijn in primetime. (Lacht) Misschien staan mensen dan meer stil bij hun eigen voedselverbruik. En nog één ding: tegenwoordig worden genetisch gemanipuleerde organismen soms voorgesteld als dé oplossing voor het wereldvoedselprobleem, maar volgens ons klopt dat niet. Denk aan DDT-insecticide: ooit werd dat als wondermiddel beschouwd, maar daar is men toch ook van afgestapt. BARBARA DE CONINCK