1 Je debuteerde in 2009 met het illustratieboek Herd Animals. Waarom hebben we nog zo lang moeten wachten op je eerste dikke strip?

WARD ZWART: Ik vind het fijn om snel korte dingen te maken. Toch wilde ik aan mezelf bewijzen dat ik ook het langere werk aankan. Ideeën had ik al een hele tijd, maar het bleef zoeken om ze concreet te maken. Ik liep soms vast in details. Een samenwerking met filmmaker Enzo Smits bleek de oplossing. Ik kende hem al lang omdat we naar dezelfde concerten gaan en dezelfde films mooi vinden, maar had daar nooit ve...

WARD ZWART: Ik vind het fijn om snel korte dingen te maken. Toch wilde ik aan mezelf bewijzen dat ik ook het langere werk aankan. Ideeën had ik al een hele tijd, maar het bleef zoeken om ze concreet te maken. Ik liep soms vast in details. Een samenwerking met filmmaker Enzo Smits bleek de oplossing. Ik kende hem al lang omdat we naar dezelfde concerten gaan en dezelfde films mooi vinden, maar had daar nooit verder bij nagedacht. Toen we over mijn boek begonnen te praten, bleek dat we allebei graag een coming of age-verhaal wilden maken, omdat de adolescentie toch een bepalende periode is in een mensenleven. Enzo had bovendien al een scenario voor film of tv liggen, Wonderworld, dat prima in mijn boek paste. Het was te duur en te moeilijk voor film - zo komt James Dean erin voor - dus een strip was een ideale oplossing. Onze samenwerking is bijzonder voorspoedig verlopen. De rode draad van een verhaal kwam vaak van Enzo, dan praatten we erover en werkten we in porties van enkele pagina's per keer aan het verhaal, zonder vooraf te weten waar het heen ging. ZWART: Eigenlijk was dat de werktitel van het boek, die we uiteindelijk hebben gehouden. Achteraf gezien bedoelen we er de hoofdpersonages mee. Puberjongens, jonge wolven, die ook nog eens rondzwerven in de natuur, als een soort lone wolves. Vandaar ook het motto vooraan in het boek: 'It's so easy to get lost as a teenager when there is nowhere to go.' Die jongens vervelen zich en gaan dan experimenteren, met drugs en zo. Natuurbeelden vind ik een manier om sfeer op te roepen. Zo begrijpt de lezer snel dat het een melancholisch verhaal zal worden. ZWART: Eigenlijk wilde ik die ministrip zelfs verstoppen in een enveloppe, zodat je hem misschien pas bij een tweede lezing zou ontdekken. Ik hou van zulke verrassingen. Zo heb ik in mijn collectie ook een vinylplaat waaruit andere muziek klinkt naargelang van waar je precies de naald neerzet. Mijn boek moest worden als een oud dagboek dat je bij je grootvader op zolder vindt, met als kers op de taart nog wat vergeelde foto's erin. (G.M.)