De twee Canadezen debuteerden twaalf jaar geleden met Last Exit, een plaat waarop hun gestroomlijnde, met fluwelen synthpop, witte soul en hedendaagse r&b verweven sound vooruitliep op toekomstige trends. Na nog eens drie albums en een break van vijf jaar is er nu Big Black Coat, een met technogeluiden doorspekt soortement van prequel.
...

De twee Canadezen debuteerden twaalf jaar geleden met Last Exit, een plaat waarop hun gestroomlijnde, met fluwelen synthpop, witte soul en hedendaagse r&b verweven sound vooruitliep op toekomstige trends. Na nog eens drie albums en een break van vijf jaar is er nu Big Black Coat, een met technogeluiden doorspekt soortement van prequel. JEREMY GREENSPAN: Matt en ik hebben roots in de dancescene, begonnen allebei als dj's en brachten zelf maxisingles onder verschillende pseudoniemen uit. Later, toen Junior Boys een band werd, gingen we onze tracks meer polijsten. Omdat dat zo hoorde, dachten we. Maar toen ik in 2013 het debuutalbum van Jessy Lanza (Pull My Hair Back, op Hyperdub, nvdr.) producete, vond ik de tracks die ik met haar maakte spannender dan wat we op dat moment met Junior Boys klaarspeelden. We dreigden een flauw afkooksel van onszelf te worden, dus vloog alles de vuilnisbak in en herbegonnen we van nul. Het resultaat is een spontanere, urgentere plaat, met hardere, ruwere geluiden. GREENSPAN: Net niet. Voor U2 was Achtung Baby een sprong vooruit, van stadionrock naar donkere electronica, van een cowboyhoed naar blitse zonnebrillen. (lacht) Wij hebben een paar stapjes achteruit-gezet. Big Black Coat is veel minder gepimpt dan onze vorige platen, en dat kun je van Achtung Baby niet zeggen. Maar waarom hebben we het eigenlijk over U2? GREENSPAN:(lacht)No offence taken! Ik zou het zelfs vreemd vinden, mochten we in een lijstje met Drake en Ryan Gosling staan. Ik kan best leven met onze cultstatus, hoor, en dat Canada hip zou zijn, daar heb ik serieuze bedenkingen bij. Canadezen zijn niet bepaald cultureel progressief te noemen. Integendeel, mocht je naar de Canadese radio luisteren, zou je het eerder regressief noemen. (lacht) Canada is een behoorlijk conservatief land. Niet naar Noord-Amerikaanse, politieke maatstaven - religie, wapens en abortus zijn geen thema's bij ons - maar wel maatschappelijk. GREENSPAN: Dat hij eerst cannabis legaliseert, dan praten we verder. (lacht) Nogmaals, erg grote verschillen zijn er niet tussen de traditionele partijen in Canada, ik zie niet meteen grote omwentelingen ontstaan. Wat ik wel verfrissend vind, is Trudeaus houding tegenover vluchtelingen en de inheemse minderheden in Canada. Ik gun hem gerust het voordeel van de twijfel, lang is hij nog niet aan de macht. GREENSPAN: Hamilton heeft niet de allure van Montreal of Vancouver, maar er is wel degelijk een scene aanwezig, hoor. Detroit techno en house floreren er al sinds de jaren negentig. En het is uit die scene dat wij en onze goede vriend Dan Snaith van Caribou komen. Als er trouwens één naam écht ontbreekt in dat lijstje van daarnet is het wel Caribou. GREENSPAN: Of we bekender of succesvoller zouden zijn, bedoel je? Dat denk ik niet, nee. Weet je nog wie wél won in 2008? GREENSPAN: Dat bedoel ik. (lacht)GREENSPAN: Ach, vakjes en titels interesseren me niet. Wat ik met zekerheid kan zeggen, is dat ik absoluut geen r&b probeer te maken. Maar van alle muziek waar ik naar luister, is hedendaagse r&b - momenteel artiesten als Trey Songz en Jeremih - de 'nieuwe' muziek waar ik het meest van hou. Die invloed heeft dus effectief van in het begin onze muziek geïnfecteerd. GREENSPAN: Het zal mijn manier van zingen zijn, met veel lucht. (denkt)Everything She Wants van Wham! vind ik wel een goede song, en Careless Whisper is uiteraard een klassieker. Maar in het departement blue-eyed soul heb ik meer affiniteit met de vaak onderschatte Robert Palmer dan met George Michael. GREENSPAN: Dat het fucking koud is in Canada, en een dikke jas geen overbodige luxe is, tiens! GREENSPAN: Oké, ja, het is een metafoor, en die zin klonk gewoon goed. (lacht) Ik had voor de allereerste keer in mijn leven een dure, zwarte winterjas gekocht, en was zo fier als een gieter. Tot ik merkte dat alle daklozen in Hamilton met een soortgelijke jas rondlopen. Moraal: dure jas of geen dure jas, in de sneeuw, de hagel en de ijzel ziet iedereen er even verkleumd uit. BIG BLACK COAT Uit via City Slang. Op 1/3 concerteren Junior Boys en Jessy Lanza in de Botanique in Brussel. Alle info: botanique.be DOOR JONAS BOELJeremy Greenspan 'DAT JE AAN WHAM MOET DENKEN, KOMT ALLICHT DOOR MIJN MANIER VAN ZINGEN, MAAR IK HEB MEER AFFINITEIT MET ROBERT PALMER.'