Ik heb me ingeschreven voor die New York-reis van De Morgen met Lisbeth Imbo. Maar gaat die nog wel door, nu ze hoofdredacteur af is?

Pieter Caboot, Hemiksem
...

Pieter Caboot, Hemiksem > Ik begrijp je ongerustheid, Pieter. Maar ik zie geen reden waarom die reis níét zou doorgaan. Lisbeth staat nog altijd op de payroll van De Persgroep. 't Is niet dat ze ontslágen is of zo. Ze is gewoon 'op zoek naar een nieuwe uitdaging', 'een volgende stap in mijn carrière'. Misschien zijn fanreizen zoals die naar New York wel net die volgende stap. Misschien is ze wel afgetreden om zich vol overgave op die nieuwe uitdaging te storten. De job van reisleidster valt tenslotte niet te combineren met die van hoofdredacteur. Want dat is wel wat, baas spelen van De Morgen. Elke dag achter je journalisten zitten om nieuws te maken. Zelf columns en filosofische bijgedachten schrijven. Tussendoor bij In de Wulf vijfgangenmenu's uitzitten voor een interviewreeks en door tijdsgebrek het bandje moeten laten uittikken door een collega. Voor het ter perse gaan de proefdruk van je krant ter goedkeuring doorsturen naar Siegfried Bracke - niemand kan je krant beter redigeren dan de eerste burger van het land, die je ook nog eens journalistiek heeft gevormd. En dan nog de tijd vinden om je scoops en primeurs op Twitter te gooien. Soms zelfs vóór ze gebeurd zijn, zoals die keer dat ze de winnaar van De slimste mens rondtweette een uur voor de finale. Kortom, niemand kan het haar kwalijk nemen als ze zich voortaan exclusief wil toeleggen op haar toeristische activiteiten. Al is dat natuurlijk wel een zoveelste klap voor De Morgen. De chef politiek en de chef digitale ontwikkeling waren ze al kwijt aan Humo, de chef showbizz & muziek is chef publireportage geworden bij Het Laatste Nieuws. Nu ook Imbo vertrekt, is de hardstwerkende redacteur stilaan degene die de colofon bijhoudt. Justine Daelemans, Rotselaar > Niet als niemand dat nummer draait, Justine. Werkelijk bedroevend met hoeveel onverschilligheid, zelfs afkeer, er op onze EK-hymne is gereageerd. Doen die twee broers - nota bene halve Grieken - de moeite om een patriottische meezinger te componeren die de natie zou kunnen verbinden, worden ze door diezelfde natie genadeloos uitgespuwd. Wat voor een ondankbaar en vooral onpatriottisch volk zijn wij eigenlijk? Zelfs de immer goedlachse bondsvoorzitter keek bij de presentatie van het EK-lied verschrikt van zijn bureau op, alsof zijn secretaresse net was komen melden dat de voorraad Grand Marnier op was. Goed, is Melody ondanks de titel níét het meest melodieuze nummer dat we ooit gehoord hebben? Misschien niet, nee. Zou zelfs de meest hardhorige plagiaatrechter oordelen dat Melody een flauw doorslagje is van Marshall Masters' I Like It Loud? Allicht wel. Maar we hebben het hier wel over de koningen van de EDM. Featuring Steve Aoki, de dj die vorig jaar op Tomorrowland al bewees dat hij een menigte zelfs kan laten meekwelen met My Heart Will Go On. En net dáár draait zo'n EK-hymne toch om? Kritiekloze overgave. Samenhorigheid. Welaan dan, ik heb de tekst van Melody even gegoogeld. Ik stel voor dat we hem als goede Belgen uit het hoofd leren en bij elke EK-match met luider stemme meescanderen: 'Toe ta-ta-ta-ta, ta-ta-ta-ta / Toe ta-ta-ta-ta, ta-ta-toe'Allé hup, Justine. Je moest al aan het blokken zijn. En als Like Mike vanaf de middenstip weer 'Raise your hands up' roept, gaan we niet grammaticaal mierenneuken maar gewoon onze handen omhoogsteken. Voor België. Voor de Rode Duivels. Voor Dimi en Mike. Stuur uw vragen naar Vincent Byloo: vraaghetaanvincent@knack.be