Onlangs hoorde ik een nummer op de radio dat werd afgekondigd als een cover van Slame Doodwee, wellicht een oude bluesartiest. Ik heb al het hele internet afgezocht, maar ik vind geen spoor van die Slame Doodwee. Kun jij me helpen?

Don Paté, Mechelen
...

Don Paté, Mechelen Ik vrees dat die oude blueszanger niet bestaat. Ik leg je graag even uit waar dat misverstand vandaan komt. In tegenstelling tot wat velen denken, zijn radiopresentatoren niet onfeilbaar. Razend knap, hyperintelligent en dik betaald, dát wel. Maar onfeilbaar? Nee. Ik wil ze alleszins niet de kost geven, de radio-dj's die al een file in de Kruiptuintunnel in plaats van de Kruidtuintunnel hebben aangekondigd, of aan de Vocht van Borst in plaats van de Bocht van Vorst. Artiestennamen zijn voor sommige vakbroeders nóg lastiger. Er zijn er die INXS afkondigen als 'Inks', Sade als 'Seejd' of Kurt Vile als 'Kurt Vidé'. Andere radiopresentatoren hebben het dan weer zó druk met dichtbundels schrijven en lezingen schnabbelen dat ze geen tijd overhouden om zelf hun interviews voor te bereiden. Zij kunnen niet anders dan klakkeloos de voorbereide vragen van hun redactie nabauwen. En dan gebeurt het al eens dat de presentator aan een wielrenner vraagt waarom hij na dat WK zoveel jaar geleden aan de finishlijn zo ostentatief ging staan schaken. 'Ik herinner me nog die beelden! Je werd maar derde in die koers. En dan ging je ineens scháken! Waarom wilde je toen schaken?' In werkelijkheid had de wielrenner helemaal niet staan schaken, de redacteur van dienst had gewoon last met de spelling van het woord 'shaken'. De afkondiging van dat nummer van Slame Doodwee berust op een gelijkaardig misverstand. Het nummer dat je hebt gehoord is Bad Blood van Ryan Adams, en het is wel degelijk een cover. De redacteur in kwestie wist dat ook, hij wist alleen niet meer van wíé. En dus las de presentator in zijn voorbereiding: 'een cover van sla-me-dood-wie'. Het antwoord op je vraag is dus: Taylor Swift. Joke Deburghgraeve, Wevelgem Ik deel je bezorgdheid, Joke. Temptation Island blijft tenslotte de ultieme relatietest, naast op zaterdag samen naar de Ikea gaan. Vier discotheekkoppels die op een exotisch eiland worden blootgesteld aan liters drank en loopse vrijgezellen, al dan niet weggeplukt uit de illegale escortbusiness: ik lig al maanden te sudderen in koortsig voorgenot! Reden voor de vertraging ligt naar verluidt bij het massale aantal inschrijvingen. 100 koppels en 715 vrijgezellen screenen is geen sinecure, en de uitslag van een chlamydiatest heb je niet in een-twee-drie. Bovendien bleek een van de geselecteerde koppels al vóór de geplande afreis naar dat exotische eiland weer uit elkaar te zijn. Moet de productie dus nóg eens door die mallemolen van discotheekbezoeken en soa-testen. Geloof me: Temptation Island is leuker om naar te kijken dan om het te maken. Noël De Ceuleneer, Antwerpen Het is inderdaad nogal een stoelendans aan het worden. De uitgevers bekijken daarom of het logistiek niet makkelijker is om de redacties van plaats te wisselen en de hoofdredacteurs te laten zitten. Stuur uw vragen naar Vincent Byloo: vraaghetaanvincent@knack.be