15 Medialaan 1

Mediamagazine met wandelende frons Herbert Bruynseels en de eeuwig glimlachende Daisy Van Cauwenbergh dat werd stopgezet wegens te weinig kijkers. We rest our case.
...

Mediamagazine met wandelende frons Herbert Bruynseels en de eeuwig glimlachende Daisy Van Cauwenbergh dat werd stopgezet wegens te weinig kijkers. We rest our case. Double entendres, geflikflooi met verse ingrediënten en het strenge West-Vlaams van Piet Huysentruyt: The Bold and the Beautiful vermomd als kookprogramma. Ingeborg wou ons doen geloven dat er meer bestaat tussen hemel en aarde. Het leger helderzienden, alternatieve genezers en anders paranormaal begaafden dat hier opdraafde, kon ons daar helaas niet van overtuigen. Eén van de 26.379 programma's die Koen Wauters presenteerde op de pretzender. Scherpe, actualiteitsgebonden humor naar Nederlandse en Britse voorbeelden was het opzet, maar dat bleek net iets te hoog gegrepen voor Wauters en zijn team. 'Controversiële' talkshow waarin de immer begrijpende gastvrouw hoe langer hoe meer op een Vlaamse Jerry Springer begon te lijken. Vlamingen zwaaien naar het oneindige als ze onder luid gejoel de trappen afdonderen, pijnlijk glimlachende deernes aaien stofzuigers en auto's, en Jan Theys was in de herfst van zijn carrière nog steeds zijn ongeëvenaarde plastieken zelf. Kóóóm erbij!!! Dankzij de nonkel, Drie mannen onder een dak, Lili en Marleen en Bompa leerden we met z'n allen Algemeen Beschaafd Antwerps. Eervolle vermelding voor de meest psychedelische programmatitel aller tijden: Hygiëne Thuis & Daarbuiten. Een terugkeer naar de oervorm van humor: geslepen televisiestrategen als Mike en Guido zien blijkbaar overal een format in. De presentatrices kregen aristocratische trekjes in dit bewegende boulevardblad met een royale portie onzin over vorstenhuizen in binnen- en buitenland. Jarigen verkopen hun ziel voor een habbekrats en het studiopubliek wordt bedolven onder een paar gigantische dobbelstenen. Laat maar komen, Grietje! Eerste soap in de televisiegeschiedenis waarin acteurs vòòr de camera's leerden acteren. Hun prestaties waren al even ongeloofwaardig als de ruim drie miljoen plotwendingen in deze tienjarige familiesaga. Smartlappenprogramma dat ons het levenslied deed herontdekken en het nationale muziekrepertoire verrijkte met Laat Het Gras Maar Groeien, Hij Speelde Accordeon en honderden andere parels van toonkunst. Radio werd even televisie: de presentator zat aan zijn zetel genageld, zijn assistente toonde blozend haar trouwalbum en Jos Gheysen zelf wist tijdens het laatste seizoen amper waar de camera stond. Jambers zette een stevige vingerafdruk (zeg maar duim) op het infotainment. Sensatiejournalistiek zeggen sommigen, maar wij zagen er meteen een groots opgezet kunstproject in. Hoe Ingeborg telkens weer de energie vindt om te weten of het 'nog iets wordt?' nadat de kandidaten elkaar net niet hebben vermoord, is een mysterie. Héérlijke televisie.Door Olivier Braet, Hans Comijn en Bram van Moorhem