Een goed idee is altijd eenvoudig. Dat moet de Engelsman Charlie Parsons gedacht hebben toen hij onlangs een fraai kasteel kocht op een van de heuvels in het noorden van Schotland. Parsons concentreerde zich al een tijdje met zijn eenmansbedrijfje Castaway Television uitsluitend op het aan de man brengen van SURVIVOR, z'n idee voor een televisieprogramma. De eerste keer dat hij naar de mondaine MIP-beurs in Cannes trok, the place to be voor al wie televisieprogramma's koopt en verkoopt, was niemand geïnteresseerd. Zestien mensen 47 dagen op een onbewoond eiland dro...

Een goed idee is altijd eenvoudig. Dat moet de Engelsman Charlie Parsons gedacht hebben toen hij onlangs een fraai kasteel kocht op een van de heuvels in het noorden van Schotland. Parsons concentreerde zich al een tijdje met zijn eenmansbedrijfje Castaway Television uitsluitend op het aan de man brengen van SURVIVOR, z'n idee voor een televisieprogramma. De eerste keer dat hij naar de mondaine MIP-beurs in Cannes trok, the place to be voor al wie televisieprogramma's koopt en verkoopt, was niemand geïnteresseerd. Zestien mensen 47 dagen op een onbewoond eiland droppen tot er één overblijft? Spektakel gegarandeerd, dat wel, maar hoe krijg je een programmadirecteur zover om camera's, stellingen en computerapparatuur te verschepen naar Maleisië, hindernissenparcours en labyrinten in de tropen te bouwen en een crew van 120 televisiemakers te expatriëren? De aankoopdirecteuren van de commerciële omroepen wilden die uitdaging niet aangaan. Een vrouwelijke producer van een openbare omroep vreemd genoeg wel. Ze slaagde erin om de SVT (Sveriges Television) te overhalen zwaar te investeren in het format. Het Zweedse productiehuis STRIX kocht de rechten voor Europa en Parsons was in één klap rijk.De allereerste expeditie werd in '97 op het eiland Tengah opgenomen. Een van de kandidaten pleegde een maand na de opnames zelfmoord. Een direct verband met de expeditie is nooit vastgesteld, maar een storm van kritiek in de pers zorgde ervoor dat het programma werd uitgesteld en helemaal opnieuw gemonteerd. De Zweedse openbare omroep had enorme risico's genomen door zich te engageren in wat door sommigen als 'mobbing television' werd omschreven. Vooral de acteurs bij de omroep waren woest. Ze konden niet leven met de gedachte dat reality-jongens aan de haal gingen met hun fictiebudgetten. Nu, vier jaar later, is Expeditie Robinson in Zweden het programma met de hoogste kijkdichtheid. Het vult de harten met een nostalgie die veel te maken heeft met het vikingverleden. Zweedse mannen met lange haren, geheimzinnige karakters en gespierde lichamen op parelwitte stranden vol palmbomen en beeldschone vrouwen die moeten overleven met wat de natuur hen biedt. In Zweden kijken 4 miljoen mensen naar hun avonturen. Expeditie Robinson is niet alleen een van de meest succesvolle programma's ooit, het is _ qua middelen en medewerkers _ internationaal de grootste televisieproductie die op locatie in het buitenland wordt gedraaid. De productiebudgetten voor dertien afleveringen zijn van een orde die fictiereeksen als Moeder waarom leven wij naar de kroon steken. Van de budgetten voor al die landen gaat vijf procent auteursrechten naar Charlie Parsons' bankrekening. Commerciële televisiestations kunnen nu marktaandelen en perspectieven worden gegarandeerd, waardoor de belangstelling voor het format wereldwijd nog toeneemt. Dat verklaart wellicht ook de aanwezigheid van de Chinezen, tijdens onze opnames voor VT4. Ze zijn op werkbezoek om te bestuderen of Expeditie Robinson geschikt is voor een Chinees publiek. DN