Snoer uw kamerjas dicht, steek een rist theelichtjes aan, klop de sofakussens op en hang de kat die daartussen lag in het gordijn. De man genaamd Van schenkt voor u een bakje gez...

Snoer uw kamerjas dicht, steek een rist theelichtjes aan, klop de sofakussens op en hang de kat die daartussen lag in het gordijn. De man genaamd Van schenkt voor u een bakje gezapigheid uit dat, met zijn vingerknippende, swingende r&b en jazz, hoegenaamd niet stoort, maar behalve de sfeer in de huiskamer opleuken ook niet veel méér teweegbrengt. Te veel is voor Morrisons doen te weinig in de winter van zijn carrière, want wat hebben we aan een tweede matige coversplaat in evenveel maanden? Hoe dubieus nostalgie als raadgever kan zijn, bewijzen weliswaar professioneel ingespeelde maar al bij al overbodige interpretaties van overbekende songs zoals Unchained Melody of Makin' Whoopee. Enkele originals niet te na gesproken bevat Versatile weinig dat een goedbetaalde hotelbarband niet in de vingers heeft.