Hoewel hij al meer dan dertig jaar in Frankrijk woont, maakte Mahamat-Saleh Haroun tot voor kort uitsluitend sombere films over mensen in geteisterde Afrikaanse regio's (Da...

Hoewel hij al meer dan dertig jaar in Frankrijk woont, maakte Mahamat-Saleh Haroun tot voor kort uitsluitend sombere films over mensen in geteisterde Afrikaanse regio's (Daratt, Un homme qui crie) . Met Une saison en France situeert de Tsjaadse banneling voor het eerst een film in zijn tweede thuis. Na een helse vlucht uit Centraal-Afrika probeert een getraumatiseerde leraar een zo normaal mogelijk leven uit te bouwen in de buurt van Parijs. Dat lukt redelijk goed - de goedhartige Sandrine Bonnaire ziet hem zelfs zitten -al gaat de lange asielprocedure steeds zwaarder op hem wegen. Tempoproblemen, angst voor een overdosis emotie en een didactisch scenario maken van Une saison en France een van Harouns mindere films, maar zijn kijk op de asielkwestie is streng en lucide.