Hun demo van If You Wanna werd meteen door radio-dj Zane Lowe tot Hottest Record in The World gebombardeerd. Ze waren de prestigieuze opener van NME Awards Tour én mochten langs Jools Holland. Verder sleepten ze een MTV Award-nominatie voor Best New Band of 2011 in de wacht, eindigden ze derde in BBC's Sound of 2011 en diende hun concert in de Botanique twee keer naar een grotere zaal te worden verplaatst - al was het zelfs dan in geen tijd complet. En dat alles vóór iemand hun eerste plaat gehoord had. Dát noemen wij nu een échte Britse hype. Of ze het waard zijn? Mja. De nieuwe Strokes zijn de heren nog niet, maar hun blitzkrieg rock-'n-roll klinkt behoorlijk fris. En zanger Justin Young en gitarist Freddie Cowan blijken alvast nuchter genoeg om doorheen de buzz te kijken.
...

Hun demo van If You Wanna werd meteen door radio-dj Zane Lowe tot Hottest Record in The World gebombardeerd. Ze waren de prestigieuze opener van NME Awards Tour én mochten langs Jools Holland. Verder sleepten ze een MTV Award-nominatie voor Best New Band of 2011 in de wacht, eindigden ze derde in BBC's Sound of 2011 en diende hun concert in de Botanique twee keer naar een grotere zaal te worden verplaatst - al was het zelfs dan in geen tijd complet. En dat alles vóór iemand hun eerste plaat gehoord had. Dát noemen wij nu een échte Britse hype. Of ze het waard zijn? Mja. De nieuwe Strokes zijn de heren nog niet, maar hun blitzkrieg rock-'n-roll klinkt behoorlijk fris. En zanger Justin Young en gitarist Freddie Cowan blijken alvast nuchter genoeg om doorheen de buzz te kijken. Justin Young: Is dat het eerste waarmee je ons associeert? (Lacht) Eerlijk: ik haat synthesizers niet, wel de manier waarop ze de laatste jaren in de alternatieve muziek gebruikt worden. Vind maar eens een groep zónder. Het is een verplichting geworden: voor je een band opricht, moet je een synthspeler vinden. Ik vraag me af hoe dat ooit gekomen is - geen idee wie we de schuld kunnen geven. Freddie Cowan: (Droog) The Killers. Young: (Lacht) Ik hield nog van The Killers. Al zou het hun fout kunnen zijn, ja. Young: Een song, zonder twijfel. Er zit geen concept achter: we schreven het puur voor onszelf, het was onze fun song. Je kunt er misschien wel een intentieverklaring in zien dat we net dat lied als eerste single kozen. Direct, snel en kort: het is een goede introductie tot The Vaccines. Cowan: Ik denk dat we niet eens bij de duur van Wreckin' Bar hebben stilgestaan. Voor ons was het vanzelfsprekend. We luisteren veel naar oude fifties rock-'n-roll en vroege punk: daar zijn nummers onder de twee minuten volstrekt normaal. Waarom zou je een nummer langer maken als het af is? Young: (Lacht) Absoluut niet. Maar ik moet zeggen dat er in dat lijstje geen enkele band zit waarvan ik het onzin vind. Wij luisteren héél veel naar muziek. We hebben nooit van één of twee bands gezegd: 'Zó moeten we klinken.' Onze invloeden komen uit zoveel verschillende periodes van de muziekgeschiedenis dat iedereen er zijn eigen referenties in terugvindt. Ik ben de laatste om te beweren dat The Vaccines iets nieuws maken, maar ik denk ook niet dat je eenduidig kunt zeggen dat we als díé of díé band klinken. En daar houd ik wel van. Young: Ik had één ding in het achterhoofd toen ik deze plaat maakte: ik wilde niet klinken als de Britse gitaarbands van de derde generatie. Eerst had je The Strokes, dan had je Franz Ferdinand, Arctic Monkeys en consorten. En daarna kwam een golf groepjes die hun sound herkauwden en de charts domineerden enkel omdat ze leren jasjes droegen. Ik noem geen namen, maar die bands waren in de studio het voorbeeld van hoe het níét moest. Young: Dát, of een erg late uitloper van de vorige generatie. (Lacht)Young: Dat heeft me ook altijd gefascineerd. Het klopt wel: de meeste muzikanten zijn oprecht géén liefhebbers van muziek. Cowan: Ik denk dat het vooral de levensstijl is die rockers tot muzikant maakt, veeleer dan hun liefde voor muziek. En op dat vlak zijn we wel anders, ja. Ik koop nog elke week cd's. Zoals? Mijn jongste aanwinsten: Astral Weeks van Van Mor-rison, July van de psychedelische band July en Nazz van The Nazz, ook Britse psychedelica. Sinds Tame Impala had ik opnieuw zin in oldschool psychedelische rock. Je ziet: we luisteren echt naar álles. Young: Klopt. Zodra je je begint af te vragen wat anderen van je denken, raakt dat aan je muziek. Cowan: Toen we net begonnen waren, heb ik het één keer geprobeerd. Ik wilde weten wat er op de blogs over ons gezegd werd. Wat ik toen ontdekt heb... Ik weet niet of je het al wist, maar mensen zeggen héél gemene dingen op het internet. En het maakt niet uit of er tien verheerlijkende commentaren over je verschijnen, het is die ene negatieve die blijft hangen. Wij zijn nogal gevoelige jongens, vrees ik. Best om daar weg te blijven dus. Cowan: Dat speelt zeker mee. We wilden in alle rust aan ons album werken - dan hoef je niet te lezen hoe hoog de verwachtingen zijn. Daarom zijn we ook zo blij dat de plaat uitkomt: het speculeren kan nú stoppen. Vind je de plaat goed: fantastisch. Vind je het niets: geen probleem. Young: Een pistool in het Frans. Waarom? Young: Echt? (Lacht) Dáárom is mijn carrière bij jullie nooit van de grond gekomen. WHAT DID YOU EXPECT FROM THE VACCINES? Op 15/3 uit bij Sony.DOOR GEERT ZAGERS / FOTO: KOEN KEPPENS