Eindelijk nog eens een regisseur die de melancholie, donkere warmte en zachte kracht van Hafsia Herzi ten volle benut. Het addertje onder het gras? De actrice die schitterde in La graine et le mulet van Abde...

Eindelijk nog eens een regisseur die de melancholie, donkere warmte en zachte kracht van Hafsia Herzi ten volle benut. Het addertje onder het gras? De actrice die schitterde in La graine et le mulet van Abdellatif Kechiche regisseerde zichzelf in een lowbudgetfilm die ze uit de Parijse straten en parkgrond stampte. Net als Kechiche, Gouden Palm-winnaar met La vie d'Adèle, opteert ze voor een zinnenprikkelend realisme, focust ze soms op lillende achterwerken en licht ze liefdespijn door. Een relatiebreuk maakt van Lila (Herzi) een gewond dier. Ze vliegt de nieuwe vriendin van haar ploert van een ex net niet in de haren. Het verdriet ebt maar niet weg, maar de eenzaamheid kan wel bestreden worden via de vrienden en via het soort avontuurtjes die van Parijs de stad van de liefde maken. Hier en daar had wat gepraat mogen sneuvelen, maar het is lang geleden dat een film liefdeschagrijn nog met zoveel gevoel schetste.