(PS2)
...

(PS2) Herinnert u zich de Transformers nog? De robotmannetjes waren in de jaren tachtig het onderwerp van een tv-reeks en groeiden uit tot een bescheiden speelgoedhype. Ze gleden echter al snel weg in de plooien van de tijd. Goed zo, want dat betekent dat productiehuis Melbourne House niet kon teren op enige naambekendheid toen het aan een PS2-uitvoering van de robotreeks begon. Bewerkingen van tv-series en langspeelfilms deugen doorgaans niet, mede doordat de ontwikkelaars geen financiële ademruimte meer hebben na het betalen van de licentie op een succestitel of topacteur. De gebruiksrechten op de Transformers kostten wellicht geen cent. Het productiebudget kon dus worden besteed aan de juiste dingen. Het resultaat is navenant: knappe graphics, goede gameplay én artificiële intelligentie die naam waardig. Tegenstanders doen hard hun best om je aanvallen te ontwijken en springen al weg in een schuilplaats wanneer ze ook maar een verdacht geluid horen. De grootste vijanden doen dat niet, maar zijn dan ook zo groot dat je zelf dekking moet zoeken om te overleven. Aan de basis van het spel ligt de strijd tussen de Autobots en de Decepticons. Die lijkt aanvankelijk in het voordeel van de tweede partij uit te draaien, omdat de slechteriken versterking hebben gekregen van Decepticlones, minderwaardige klonen maar behoorlijk dodelijk. De Autoclones kunnen gelukkig de hulp inroepen van zogenaamde Minicons, kleine robots die hen extra krachten geven. En zo ken je meteen het begin en het einde van het spel: je moet Minicons zoeken en inschakelen in de strijd tegen de Decepticons. Klinkt weinig origineel of zelfs ronduit flauw, maar dat draait wel even anders uit. Je kan slechts vier Minicons tegelijk meedragen; je kan niet zomaar de vier sterkste op je schouders tillen, want dan verbruik je te veel energie; de vijand heeft onaangename verrassingen in petto; en je krijgt almaar slimmere tegenstanders tegenover je, wat het spel uitdagend en spannend maakt. De drie Autobots waarmee je het strijdperk betreedt, hebben elk sterke en zwakke punten: Optimus Prime is traag maar robuust, Hot Shot is snel maar kwetsbaar, Red Alert hangt ergens tussenin. De grootste kans op slagen heb je wanneer je regelmatig van robot wisselt en hen op tijd en stond omtovert tot voertuig, om sneller doorheen de immense spelniveaus te laveren. Schieten én racen zonder uit de zetel te komen: meer moet dat niet zijn om de driften van een gezonde gamer te bevredigen. Bart Vandormael Bart Vandormael