Zaterdag 22/12, 21.35 - één
...

Zaterdag 22/12, 21.35 - één 'Tot aan de maan en terug verschilt van mijn vorige programma's in die zin dat ik deze keer 'lokaas' gebruik', legt Annick Ruyts uit. 'Elke aflevering ga ik met iemand naar een ver land, onder meer China, Madagaskar en de Kaaimaneilanden, die daar een Belgische vriend of familielid na jaren terugziet.' ANNICK RUYTS: Het meest emotionele moment, het eigenlijke weerzien, is voor mij doorgaans het meest stresserende. Er mag niets fout gaan met de opname ervan want je kunt uiteraard niet vragen dat opnieuw te doen. Een ander probleem is dat mensen elkaar doorgaans terugzien op luchthavens, plekken waar filmen vaak verboden is. Dus vragen wij hen wel of ze elkaar niet elders, thuis of op een andere ontmoetingsplaats, weer willen ontmoeten. Ik hou mij het moment zelf wel op de achtergrond en ik maak altijd de afspraak dat het afscheid, doorgaans een moeilijker moment, privé blijft. RUYTS: Zeker weten. We hadden het geluk dat wij draaiden op een schijnbaar rustig moment. Dat maakte de ervaring uiteindelijk des te verwarrender. Israël is een paradijselijk land, van een onbeschrijfbare schoonheid. Als je door Jeruzalem wandelt, heb je het gevoel dat je doorheen de geschiedenis loopt. En vaak drukken de mensen je op het hart dat ze er wel in slagen om vreedzaam naast elkaar te leven. RUYTS: Ik maak zeker geen politieke programma's, maar de meeste mensen in Israël hebben uiteraard een mening over dat conflict. De uitgeweken Belg Pascal is er gehuwd met een Joodse en heeft zich bekeerd tot het jodendom. Zijn echtgenote is een vredesactiviste die sterk gelooft in de kracht van moeders om conflicten te beëindigen. RUYTS: Daar heb ik minder zicht op, omdat de mensen met wie ik in contact kom voor mijn programma's van nature nieuwsgierig zijn naar andere culturen. Als er iets is dat ik blijf merken, zijn het de nog steeds zeer strenge veiligheidsvoorschriften op luchthavens, vanwege de aanslagen van 11 september. RUYTS: Canvas vond Te gek een nuttig programma en vroeg me om na te denken over een nieuw onderwerp. Dat is seks geworden. Seks is zichtbaar aanwezig in onze samenleving en toch is een gesprek erover niet evident. Het is niet mijn bedoeling om te achterhalen welke standjes mensen proberen, maar wel om te bekijken waar we tegenwoordig staan met seks. (H.V.G.)