Het origineel is altijd beter dan de kopie, maar vreemd genoeg vertelt de kopie soms meer. Ik heb mezelf als een discokikker getekend uit de jaren 70, en misschien ben ik dat wel in het diepst van mijn gedachten. Ik heb in elk geval vaak het gevoel dat ik minstens twintig jaar te laat geboren ben. Ogen zijn de spiegel van de ziel, maar ik hou het meest van neuzen. Ik begon mijn zelfportret met mijn neus, en bij mensen is het ook het eerste waa...

Het origineel is altijd beter dan de kopie, maar vreemd genoeg vertelt de kopie soms meer. Ik heb mezelf als een discokikker getekend uit de jaren 70, en misschien ben ik dat wel in het diepst van mijn gedachten. Ik heb in elk geval vaak het gevoel dat ik minstens twintig jaar te laat geboren ben. Ogen zijn de spiegel van de ziel, maar ik hou het meest van neuzen. Ik begon mijn zelfportret met mijn neus, en bij mensen is het ook het eerste waarop ik let: 'Heeft hij of zij een expressieve, charmante of karaktervolle neus?' Mijn lievelingsneus is die van Charlotte Gainsbourg: een lieftallig apenneusje, op het randje af misvormd. Maar met neuzen van vrouwen moet iets verkeerd zijn, vind ik. Niets zo mooi als een neus die een heel klein beetje lelijk is. Ik weet niet goed welke kleur ik heb, dus liet ik mijn gezicht en mijn handen gewoon wit. Ik ben blank maar ik voel me zwart, dus eigenlijk had ik bruin moeten zijn. Melkchocoladebruin, bij voorkeur - mijn lievelingskleur. Wat ik zo bewonder aan zwarten, is dat ze veel minder onderkoeld zijn dan wij. Ze hebben geen schrik voor grote gevoelens, ze verstoppen zich niet achter ironie of understatements. Ze gaan er echt voor, en zo hoort het ook. Muzikanten proberen de werkelijkheid te verbeteren, vandaar dat ik mezelf op een tropisch strand tekende. Ik fantaseer overal zon, zand, zee en palmbomen bij, zelfs bij de lelijkste gebouwen en de grauwste provinciewegen. Ik heb dat nodig om goed te kunnen blijven functioneren - mijn ingebeelde betere wereld. Muziek zit inhet hoofd en in de buik, niet in instrumenten. Het is geen moment bij me opgekomen om mijn piano te tekenen. Mijn handen zeggen: 'Keep cool', en in dat gebaar zit meer muziek dan in 64 toetsen. 'It don't mean a thing if it ain't got that swing': ik heb niet echt een motto, maar die ene zin van Ella Fitzgerald komt toch aardig in de buurt. Ik hou enorm van mensen die met een zekere zwier door het leven gaan. Mensen die funky zijn - om niet te zeggen sexy - en die aan de grijze alledaagsheid weten te ontsnappen. In mijn ideale wereld zou iedereen swingen, en zou alles met schwung gedaan worden. Zelfs begrafenissen. Tom Kestens trekt dit voorjaar met Lalalover langs de culturele centra voor een theatertournee. Info en data op www.myspace.com/lalaloverartist. Opgetekend door Wouter Van Driessche