1 The Wire (Verenigde Staten, 2002 - 2008)

Ja, wat had u gedacht? We hebben The Wire zo vaak 'de beste serie aller tijden' genoemd dat het belachelijk was geweest om ze hier níét op één te zetten. En nu gaan we ons weer aan onze belofte houden om voortaan over de reeks te zwijgen.
...

Ja, wat had u gedacht? We hebben The Wire zo vaak 'de beste serie aller tijden' genoemd dat het belachelijk was geweest om ze hier níét op één te zetten. En nu gaan we ons weer aan onze belofte houden om voortaan over de reeks te zwijgen. Wellicht verrassender, maar niet minder verdiend. Een tv-serie is meestal een werk van lange adem, en zelfs de beste (zie nummers 4, 6, 8, 9 en 10) gaan weleens door een dipje. The Shield begon echter met een knaller en werd daarna zeven seizoenen lang alleen maar beter. En in de categorie 'slechteriken voor wie je stiekem supportert' moet corrupte flik Vic Mackey alleen Tony Soprano naast zich dulden. De meest invloedrijke komische reeks van de laatste tien jaar, met twaalf zo goed als perfecte afleveringen plus een schitterende kerstspecial en een van de meest memorabele personages uit de Britse comedygeschiedenis: je kunt moeilijk zeggen dat The Office zijn plaats hier gestolen heeft. Bijna tien jaar oud, maar nog niets van zijn glans verloren. Het meesterwerk van David Chase had ook op 3 kunnen staan, omdat The Office en The Sopranos qua genre zo ver uit elkaar liggen dat ze niet te vergelijken zijn. Maar The Shield en The Wire waren naar onze mening nog een tikje beter, ook al hebben ze natuurlijk heel veel aan The Sopranos te danken. Een serie waarvan je niet meteen beseft dat ze zo goed is, maar waardoor je heel langzaam en bijna onmerkbaar wordt opgeslorpt. De enige echte erfgenaam van The Sopranos ook, en niet alleen omdat bedenker Matthew Weiner bij Chase het klappen van de zweep leerde. Beide series hebben veel overeenkomsten: het intrigerende, complexe hoofdpersonage, de trage vertelstijl, de schijnbaar banale dialogen waarin er heel veel tussen de regels wordt gezegd, de manier waarop zelfs de kleinste personages tot in de details perfect getypeerd worden... De politieke soap van Aaron Sorkin over het leven in het Witte Huis was grappig en gewaagd - Dat razende tempo! Die flashbacks! - en bewees dat ook moeilijke thema's spitante tv kunnen opleveren. Alleen jammer dat de reeks na het vertrek van Sorkin na reeks 4 wat van zijn pluimen verloor. In de lijst 'meeste scheldwoorden per minuut in een tv-serie' is Deadwood de onbetwiste nummer één en tenzij Witse plotseling heel erg uit zijn krammen schiet, vermoeden we dat dat nog wel even zo zal blijven. Maar onder de tirades van Al Swearengen en co zat ook een meeslepende serie over het wilde Westen zoals u het nooit eerder zag. De beste scenaristen schreven in de VS de afgelopen jaren niet meer voor de bio-scoop, maar voor televisie. Geen betere illustratie van die stelling dan Alan Ball, die nadat hij een Oscar had gewonnen voor zijn script van American Beauty naar televisie verkaste om er voor HBO deze dramaserie te maken over een familie begrafenisondernemers. Soms onevenwichtig, maar op de beste momenten slaagde Six Feet Under erin om voor de hand liggende clichés over leven en dood (alles is eindig, je weet nooit wanneer de dood toeslaat, je moet genieten van elk moment...) om te bouwen tot aangrijpende verhalen over omgaan met verdriet, je leven in handen nemen en keuzes durven te maken. Deze sciencefictionreeks begon redelijk rechttoe rechtaan als een verhaal over de oorlog tussen de mensheid en de Cylons, een ras van robotten dat door de mens zelf geschapen was. Gaandeweg werd echter steeds minder duidelijk wie nu eigenlijk de 'goeden' en de 'slechten' waren, en wie er het recht aan zijn kant had. Dat zorgde voor tegelijk spannende en verwarrende televisie, en tegen de achtergrond van de war on terror en de oorlog in Irak groeide Battlestar Galactica uit tot de meest politieke serie van het decennium. De mensen die vinden dat Lost geen plaats in deze top10 verdient, zijn wellicht diegenen die er tijdens het tweede seizoen de brui aan hebben gegeven. De compromisloze en ambitieuze manier waarop de makers na die tweede (en toegegeven: mindere) jaargang hun verhaal hebben verteld, zijn we immers maar bij weinig tv-series tegengekomen, en zeker niet bij reeksen die zoals Lost op een breed publiek mikken. Wat is volgens u de beste tv-serie van de afgelopen tien jaar? Ga naar www.knackfocus.be en stem! KNACKFOCUS .BE