Vertolkte Glenn Close in Fatal Attraction nog een misnoegde minnares, dan schittert ze dertig jaar later als de trotse schrijversvrouw Joan. Wanneer zij en Joe (Jonathan Pryce) op een ochtend in 1992 wakker worden gebeld door de Academie, met de boodschap dat hij de Nobelprijs voor Literatuur krijgt, zijn ze door het dolle heen. Deze openingsscène brengt de Zweed Björn Runge heel sober in beeld, waardoor hij meteen verklapt dat het oudere koppel al jaren liefde en leed deelt. Dat de verhoudingen tussen de twee niet in evenwicht zijn, wordt duidelijk wanneer de sfeer stilaan verkilt tijdens hun verblijf in Zweden. Want net als in Ingmar Bergmans Wilde aardbeien (1957), waarin een oude natuurkundige naar Stockholm reist voor een eredoctoraat, speelt het verleden hoe langer hoe meer op naarmate de zelfvoldane schrijver dichter bij zijn bekroning komt. Een bijzonder sterk portret waarin het personage van Close - in een jaar waarin vanwege een MeToo-schandaal géén Nobelprijs voor Literatuur wordt uitgereikt - de stem krijgt die haar in Fatal Attraction werd ontnomen: die van de miskende vrouw.

The Wife ****

Björn Runge met Glenn Close, Jonathan Pryce, Christian Slater