Maximum R&B Live
...

Maximum R&B Live Universal Even dachten we dat we de verkeerde dvd hadden ingestoken: het menu van The Who - Maximum R&B Live begint met exact hetzelfde fragment uit het nummer Who Are You als het menu van de tv-serie CSI. Toeval? Gil Grissom is Pete Townshend op dit eigenste ogenblik aan het opensnijden, op zoek naar het antwoord. Het gros van wat op Maximum R&B Live staat, verscheen al eerder op VHS. Toen werd de titel nog voorafgegaan door ' 30 Years of', maar er komt een moment in het leven van elke rocker dat hij jaartallen maar beter achterwege laat - ' 45 Years of' klinkt niet echt sexy. Nochtans, hoe ouder rockers worden, hoe beter ze er in de huiskamer gaan uitzien. De fragmenten - een verzameling van de beste, markantste, exclusiefste of gewoon meest legendarische optredens van The Who - werden knap geremasterd en klinken meteen ook een pak beter dan voorheen. Verwacht echter geen mirakels: het eerste livenummer op de dvd dateert uit '65 en wordt bijna compleet door gillende tienermeisjes overstemd. Leuk om weten: in de bijbehorende booklet staat dat het gekrijs er waarschijnlijk later werd aan toegevoegd, want zo populair was de band van Pete Townshend, Roger Daltrey, John Entwistle en Keith Moon toen nog lang niet. Nog een aardig weetje is dat verschillende opnames werden gemaakt voor documentaires en concertfilms die er nooit zijn gekomen. I Can't Explain ('69) had bijvoorbeeld in een concertfilm van hun manager Chris Stamp moeten zitten, maar de brave man wist helaas niet wat hij aan het doen was; het beeldmateriaal was kwalitatief te verschillend om er een geheel van te maken. Sister Disco en Who Are You ('79) waren dan weer bestemd voor een documentaire op de BBC, maar de band stelde uiteindelijk zijn veto tegen de uitzending. Voor de liefhebbers zit er ten slotte nog een tweede schijfje bij met daarop een nooit eerder vrijgegeven concert van The Who op het Duitse Rockpalast in '81. Moon was toen al overleden, maar dat had bezwaarlijk een invloed op deintensiteit van hun livewerk. Ben Van Alboom