'Het is het moment om te tonen dat je je budget waard bent', zo kreeg inspecteur Roos Dubois (Lien van de Kelder) op het einde van de eerste aflevering van The Spiral te horen van haar baas. De man trok tijdens een vergadering het bestaansrecht van de cel kunstcriminaliteit, waar Dubois voor werkt, in twijfel, maar aangezien de leden van het schimmige kunstenaarscollectief The Warehouse net op dat moment, verspreid over Europa, zes kunstwerken van de muur roofden, mochten Dubois en haar collega's toch nog even verder werken.
...

'Het is het moment om te tonen dat je je budget waard bent', zo kreeg inspecteur Roos Dubois (Lien van de Kelder) op het einde van de eerste aflevering van The Spiral te horen van haar baas. De man trok tijdens een vergadering het bestaansrecht van de cel kunstcriminaliteit, waar Dubois voor werkt, in twijfel, maar aangezien de leden van het schimmige kunstenaarscollectief The Warehouse net op dat moment, verspreid over Europa, zes kunstwerken van de muur roofden, mochten Dubois en haar collega's toch nog even verder werken. Er schortte nogal wat aan die slotscène. De timing van de grootscheepse kunstroof kwam Dubois natuurlijk bijzonder goed uit, maar je kon je ook afvragen waarom er op dat moment überhaupt vragen werden gesteld bij het werk van de cel kunstcriminaliteit. Even daarvoor had Dubois immers met gepaste trots bekendgemaakt dat ze de beruchte kunstcrimineel Arturo hadden kunnen klissen, een man die de Europese belastingbetalers al miljoenen euro's had gekost én die in zijn laatste guerrilla-actie bijna perfect nagemaakte bankbiljetten had rondgestrooid. Als ze al geen complimentjes krijgt wanneer ze zo iemand arresteert, wanneer dan wel? Het einde kan symbool staan voor het probleem waar The Spiral in de hele eerste aflevering mee te kampen had: het scenario schoot tekort om de torenhoge ambities van de reeks te dragen. De personages zijn van karton, hun dialogen zouden ook zonder het vette Engelse accent al erg gekunsteld overkomen en er zitten zo veel gaten in de plot dat je er makkelijk twintig schilderijen in kwijt kunt. Toen Arturo bijvoorbeeld in het nieuws was gekomen met zijn stunt met de valse eurobiljetten, kon Dubois het hoofd van de cel valsmunterij niet eens aan de lijn krijgen - alsof er in Europa elke dag wel iemand perfect nagemaakte briefjes van 200 euro in het rond strooit. Haar collega Juha had wel een rechtstreekse lijn naar de vrouw in kwestie, want hij had nog het bed met haar gedeeld, en zo konden ze de kunstige misdadiger die al jarenlang door de mazen van het net was geglipt toch klissen. Net voor Arturo in de boeien werd geslagen, had hij nog aan zijn kompanen van The Warehouse staan uitleggen dat hij graag zes schilderijen wilde stelen uit evenveel Europese musea - het hele concept dus waar deze reeks rond draait. Zo'n uitgebreide operatie moet je grondig voorbereiden, zou je denken, maar niet hier: nadat het meesterbrein afgevoerd was door de politie, zaten de overblijvende leden bij elkaar in een busje en besloten ze meteen dat de roof toch kon doorgaan, want 'het plan zit toch al helemaal in elkaar'. The Spiral wil kijkers over heel Europa zo gek maken om op de website mee op zoek te gaan naar schilderijen die de kunstdieven zogezegd hebben buitgemaakt, maar is zo ongeloofwaardig dat je nog niet eens meeleeft met het verhaal op het scherm. Wij vragen ons dus af in hoeverre deze eurokrimi zijn budget waard zal zijn. Elke zondag, één Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeld STEFAAN WERBROUCKER ZITTEN ZO VEEL GATEN IN DE PLOT VAN 'THE SPIRAL' DAT JE ER MAKKELIJK TWINTIG SCHILDERIJEN IN KWIJT KUNT.