Hoe warm je een decennium aan politieke spelletjes op tot een broeierig dossierdrama? Daar heeft Scott Z. Burns enkel een doofpot, een droogstoppel en een uitgebeend scenario voor nodi...

Hoe warm je een decennium aan politieke spelletjes op tot een broeierig dossierdrama? Daar heeft Scott Z. Burns enkel een doofpot, een droogstoppel en een uitgebeend scenario voor nodig. Nadat hij voor Steven Soderberghs The Laundromat de Panama Papers heeft uitgespit, legt de scenarist-cineast hier een vuile episode uit de war on terror bloot. Hij volgt Daniel Jones, een Senaatsmedewerker die de onkoosjere verhoortechnieken van de CIA doorlicht. In tegenstelling tot de inlichtingendienst gaat Burns zijn boekje niet te buiten, wat zich uit in een strakke regie die - buiten enkele flashbacks - grotendeels gespeend is van spektakel, buitenlucht en pathetiek. Hierdoor komt de aandacht meer op Adam Drivers straffe vertolking van dossiervreter Jones te liggen en ontpopt 'waarheid' zich als de kleurrijkste held in dit op feiten gebeurde verhaal.