In deze tweede episode van de reboot van de Millennium-franchise is het de beurt aan it-girl Claire Foy om de zwarte outfits, gekwelde blik en drakentattoo van de rebelse, Zweedse hacker Lisbeth Salander te showen. Tenminste: als de actrice uit de hitserie The Crown even de tijd krijgt om uit te hijgen na de zoveelste bruuske, compleet van de pot gerukte plotwending. Deed David Fincher in voorganger The Girl with the Dragon Tattoo nog zijn best om stijl, sfeer en spanning in het scandinoirgegeven te pompen, dan trekt studiohuurling Fede Alvarez resoluut de actiekaart. Alleen doet hij dat zo fanatiek, amorf en onbeholpen dat zijn razende, meer geassembleerde dan geregisseerde rit door Salanders duistere familiegeschiedenis elke vijf minuten buiten adem raakt, om vervolgens met een injectie anabole steroïden - nog een achtervolging, alweer een ontsnapping - opnieuw op gang geschoten te worden. Het lijkt wel alsof men besefte dat het verhaal zo onnozel is dat je als kijker beter niet de tijd krijgt om de gapende plotgaten te spotten, waardoor Salander - nochtans een personage dat niet snel stuk te krijgen is - wordt herleid tot een spichtige goth girl die noodgedwongen Jane Bond moet spelen. Voor de slechte verstaanders: dit is fletse pulp die geen spoortje emotie of spanning door de Zweedse sneeuw kan trekken, enkel ongewild op de lachspieren werkt en je alleen maar doet hopen dat het voor de arme Foy bij deze ene, pijnlijke episode blijft.

The Girl in the Spider's Web

Fede Alvarez met Claire Foy, Sylvia Hoeks, Sverrir Gudnasson