In de wereld van Guy Ritchie ontbijten mannen met een pint en gepekeld ei, zijn de oneliners even dodelijk als de kogels en overleeft degene met de grootste ballen. In deze misdaadfilm over de in Londen verzeilde Amerikaan Mickey (McConaughey) die zijn wietbusiness v...

In de wereld van Guy Ritchie ontbijten mannen met een pint en gepekeld ei, zijn de oneliners even dodelijk als de kogels en overleeft degene met de grootste ballen. In deze misdaadfilm over de in Londen verzeilde Amerikaan Mickey (McConaughey) die zijn wietbusiness van de hand wil doen, is dat niet anders. Na missers als King Arthur wil de ex van Madonna duidelijk weer naar zijn brutale roots. Al is het voelbaar dat het even geleden is dat hij met arrogante actiekomedies als Lock Stock and Two Smoking Barrels de Britse cinema een uppercut verkocht: de opvliegende, schietgrage boefjes van weleer zijn verruild voor gentlemen die zakendoen met een whiskey in de hand en een steak op de grill. Bijgevolg leunt deze nostalgietrip zwaar op gekibbel en weinig op flitsende actie. Daarnaast wordt de Londense marihuanamaffia via lange flashbacks tot leven gewekt, verteld door de gluiperige journalist Fletcher (Grant) die Pearsons rechterhand Raymond (Hunnam) met sappig voorpaginamateriaal afperst, waardoor Ritchies regie slomer oogt en minder swagger toont dan normaal. Maar zelfs al waggelend tussen komische uithalen en glossy geweld toont Ritchie aan pinten, pistolen en punchlines genoeg te hebben om de machocinema weer even tot leven te wekken.