Een gemaskerde meute schudt een gezichtsloze man uit een boom en maakt selfies met hem, waarop je vervolgens ziet hoe hij uit een vergeetput klautert. Da's de synopsis van deze kortfilmnachtmerrie v...

Een gemaskerde meute schudt een gezichtsloze man uit een boom en maakt selfies met hem, waarop je vervolgens ziet hoe hij uit een vergeetput klautert. Da's de synopsis van deze kortfilmnachtmerrie van Jonathan Glazer, de Britse beeldenfetisjist die u eerder al de stuipen op het lijf joeg met onaardse genretrips als Birth en Under the Skin. Is het een allegorie op het fascisme, in afwachting van zijn Auschwitz-drama The Zone of Interest waarvan de opnames straks beginnen? Is het sinistere slapstick die het midden houdt tussen een Japans spookverhaal en een encore op John Carpenters Halloween? Feit is dat Glazer - die zich naar eigen zeggen inspireerde op een zelfportret van Goya en een foto waarop Eric en Donald Trump Jr. met een afgeschoten luipaard poseren - je in amper 5 minuten en 49 seconden opzuigt in een andere wereld, terwijl componiste Mica Levi op de klankband snaarinstrumenten geselt.