WAT?

Zou The Clash de beste punkband van de wereld kunnen zijn? Wij hebben niet lang genoeg doorgeleerd om daar zomaar affirmatief op te durven antwoorden, maar laten we zeggen dat er op zijn minst aanwijzingen in die richting zijn. Eén: The Clash is zonder veel concurrentie een van de meest veelzijdige punkbands die wij kennen. Welke andere punkgroep heeft ooit op zoveel muzikale benen tegelijk gehinkt - van rockabilly over dub en reggae tot zelfs jazz - zonder er zijn eigen smoel bij te verliezen? Twee: van alle punkbands heeft The Cla...

Zou The Clash de beste punkband van de wereld kunnen zijn? Wij hebben niet lang genoeg doorgeleerd om daar zomaar affirmatief op te durven antwoorden, maar laten we zeggen dat er op zijn minst aanwijzingen in die richting zijn. Eén: The Clash is zonder veel concurrentie een van de meest veelzijdige punkbands die wij kennen. Welke andere punkgroep heeft ooit op zoveel muzikale benen tegelijk gehinkt - van rockabilly over dub en reggae tot zelfs jazz - zonder er zijn eigen smoel bij te verliezen? Twee: van alle punkbands heeft The Clash veruit het meest te vertellen. Want Joe Strummer en co. stonden misschien niet briesend en schuimbekkend te schelden op de wereld zoals The Sex Pistols; ze leverden wel belezen maar daarom niet minder bijtende commentaar op het postindustriële Verenigd Koninkrijk onder Thatcher (London Calling), de clash tussen imperialisme en vrijheidsstrijd (Washington Bullets) en zelfs veilige seks (Lover's Rock). Drie: anno 2013 is The Clash nu ook de punkband met wellicht de indrukwekkendste overzichtsbox. Naast de hitsverzamelaar The Clash Hits Back en een compacte box met hun vijf studioplaten brengen de nog levende leden van The Clash ook Sound System uit: een carrière omspannende luxebox in de vorm van een gettoblaster met zoveel extra's en hebbedingetjes dat de gemiddelde afnemer er nog wéken na aanschaf van loopt na te glimmen. The Clash zijn al bijna veertig jaar de darlings van de Britse én Amerikaanse pers. Magnum opus London Calling, uitgebracht in december 1979, moet zelfs het enige album ter wereld zijn dat is verkozen tot beste plaat van de jaren zeventig (NME) én de jaren tachtig (Rolling Stone). Er gaat nog altijd geen jaar voorbij zonder dat Britse muziekbladen als Mojo of Uncut een uitgebreide feature wijden aan The Clash. Maar volgens de nog levende groepsleden is Sound System wel de laatste aanleiding voor dergelijke hagiografieën. Deze allerlaatste toegift laat dan ook weinig ruimte voor verbetering. Ze behelst alle studioplaten - minus laatste stuiptrekking Cut the Crap - én alle singles, ze bevat alle essentiële liveopnames en outtakes, én ze beloont zelfs de meest materialistisch ingestelde fan met achter kartonnen flapjes en onder dubbele bodems verborgen gadgets en prullaria - stickers! badges! pins! oude fanzines! De halve britpop heeft schulden uitstaan bij The Clash: van Billy Bragg over The Pogues tot Hard-Fi, The Libertines en Arctic Monkeys. Maar net als twitteraars kiezen ook punkgroepen niet zélf wie hun volgers zijn: hun melange van punk met meer wereldse klanken heeft helaas ook groepen als Flogging Molly en Dropkick Murphy's geïnspireerd. THE CLASH **** Sound Systemrock Sony MusicVINCENT BYLOO