Film: *** Extra's: ** (Twin Pics) 1
...

Film: *** Extra's: ** (Twin Pics) 1 Film: ** Extra's: (Homscreen) 2 Film: ** Extra's: (Homescreen) 3 Drie coming out-films van wisselende kwaliteit en ambitie, maar telkens met in de beproefde hoofdrol wanhopige romantici, vechtend tegen homofobie, vooroordelen, onverdraagzaamheid of gewoon brute pech. De verdoken homo uit The Bubble van de Israëlische regisseur Eytan Fox ( Yossi & Jagger) is een jonge Palestijn die clandestien de grens oversteekt en gretig geadopteerd wordt door drie roommates uit Tel Aviv, die helemaal opgaan in de hedonistische pret van de westerse popcultuur. Tot de kleurrijke luchtbel waarin ze leven brutaal uit elkaar spat, wat ze met de bloedige neus op de harde waarheid drukt: dat in Israël niemand voor lange tijd aan de oorlog, de politiek en de terreur kan ontsnappen. Vergeleken met de hartstochtelijke affaire tussen twee mannen uit het tegengestelde kamp in het Israëlisch-Palestijnse conflict, weegt de boze buitenwereld heel wat minder zwaar door in de twee andere films. Maar ga dat maar vertellen aan de protagonisten die onder culturele, familiale of psychologische druk hun gevoelens moeten onderdrukken. Zoals Laurent (Cyrille Thouvenin), de jonge landbouwstudent in Juste une question d'amour. De modelzoon durft zijn bekrompen ouders niet vertellen dat hij de herenliefde is toegedaan (ze hebben al een neef om dezelfde reden verstoten), wat voor een huizenhoog dilemma zorgt als hij valt voor een vrijgevochten researcher die voor niemand terug de kast in wil. Christian Faure ( Un amour à taire) maakte deze film voor de Franse televisie, wat verklaart waarom het allemaal zo braafjes en voorzichtig is en waarom de makers terugdeinzen voor intieme scènes met de twee jongens. Al zit het op veel vlakken (karaktertekening, situaties, vertolkingen) allemaal heel juist. In de Taiwanese prent Eternal Summer schetst Leste Chen de melancholische kroniek van drie adolescenten - twee boezemvrienden en een meisje dat hun onduidelijke relatie verstoort maar ook intenser maakt - die worstelen met hun (seksuele) identiteit, in het bijzonder Jonathan die ontdekt dat wat hij voelt voor Shane veel meer is dan louter vriendschap. Zijn geheime verlangens zorgen voor allerlei misverstanden en onverwachte modulaties in de driehoeksverhouding, maar regisseur Leste Chen is gelukkig minder geïnteresseerd in de voor de hand liggende plotcomplicaties dan in het vatten van de grote pijn en de kleine vreugdes van een onuitgesproken passie. (P.D.)