De Australiërs van The Saints stormden op hun eerste drie platen van rauwe, snerende punk (met debuutsingle I'm Stranded waren ze in 1976 het trappelende Britse grut voor) naar ...

De Australiërs van The Saints stormden op hun eerste drie platen van rauwe, snerende punk (met debuutsingle I'm Stranded waren ze in 1976 het trappelende Britse grut voor) naar rauwe, snerende rhythm and soul. Zonder succes. Tussen zanger Chris Bailey en gitarist Ed Kuepper had het ook al nooit geboterd. De eerste ploegde voort onder de groepsnaam, de tweede zocht na bijwijlen boeiende avant-gardejazzrock en grillig singer-songwriterspul weer aansluiting met The Aints. Met een uitroepteken erbij verschijnt nu een bussel songs die Kuepper al klaar had voor het door blazers gedomineerde Prehistoric Sounds (1978). Aldus ontstond dit tweede, veertig jaar uitgestelde feest van bruisend koper en ongeslepen gitaarwerk, rond een aantal uitstekende songs en nauwelijks tegenvallers. Prima kerstrapport.