Zaterdag 19/4, 20.50 - VTM (Nederlandstalige versie op zondag 20/4 om 15.25)
...

Zaterdag 19/4, 20.50 - VTM (Nederlandstalige versie op zondag 20/4 om 15.25) Steven Spielberg en Peter Jackson, VS/NZ 2011 Spielbergs liefde voor Kuifje gaat al mee van in de jaren tachtig - sinds zijn eerste Indiana Jones-avontuur Raiders of the Lost Ark (1981) met Hergés avonturenstrips werd vergeleken - maar toch bleef het voor de blockbustermaestro drie decennia wachten op de geschikte technologie om de razende reporter Hollywood binnen te loodsen. Dankzij de performance capture-techniek - waarbij echte acteurs door de digitale matrix worden gehaald - slaagde hij er een paar jaar geleden in, al rest de vraag of de liefde wederzijds is. Dat Spielberg en zijn Kuifje-kompaan Peter Jackson zich geamuseerd hebben toen ze de strips tot het kwieke The Secret of the Unicorn omvormden, staat buiten kijf. Alleen blijkt Hergés eeuwig jonge journalist een koppige knul om de 21e eeuw in te jagen. Zo zullen de diehardfans hun pofbroek wellicht meermaals voelen knellen. Niet zozeer het feit dat Spielberg en Jackson tweeënhalf Kuifje-album door de mangel haalden om er één zwierige schattenjacht uit te puren, maar wel dat Hergés 'klare lijn' voor digitaal fotorealisme werd ingeruild, zal velen een welgemeend 'duizend bommen en granaten' ontlokken. Spielberg en Jackson hebben samen met hun digitale armada ongetwijfeld veel aandacht besteed aan mimiek, decors en texturen. Spijtig genoeg weten ook zij de klinische look - een typisch performance capture-kwaaltje - nooit volledig weg te borstelen, al blijft deze prent met voorsprong de meest levendige film binnen dat medium. Hadden ze niet beter de klassieke tekenstijl van de swingende titelsequens aangehouden? Die vraag ben je na vijf minuten alweer vergeten - en gelukkig maar. Net als Hergé (die in het begin even opduikt als Kuifje-cartoonist) houdt Spielberg het verteltempo deugddoend hoog. Daarbij wisselt hij een mistig filmnoirsfeertje vlot af met heetgebakerde Hollywoodsuspense, zilte zeemansepiek en droge slapstick. Door die postmoderne cross-over doet Spielbergs animatiefilm onvermijdelijk denken aan - je raadt het al - Indiana Jones, ook door het epische, over zeeën en woestijnen kolkende retroverhaal, natuurlijk. De plot draait immers om Kuifjes zoektocht naar het geheim van de Eenhoorn, een vlaggenschip dat ooit aan de voorvader van zuipschuit kapitein Haddock (Andy Serkis) heeft toebehoord en waarin ook de Russische schurk Sakharine (Daniel Craig) om dubieuze redenen geïnteresseerd blijkt. Toch is het resultaat meer Spielberg dan Hergé. Lees: goed gemaakt en geestig, maar - ondanks de derde dimensie - ook glad en oppervlakkig. DAVE MESTDACH