Ik kan het iedereen aanraden, een televisieluwe zomer. Zomeravonden, dat dient voor terrasjes, overvolle festivalweiden, kleffe strandlakens en zand tussen je tenen. Waarom gooien ze aan de Reyers- en de Medialaan na 30 juni de tent gewoon niet dicht? De bouw en het parlement gaan toch ook met vakantie. En op de radio voor mijn part doorlopend stemmingsmuziek, zoals bij stakingen en het overlijden van de vorst. Dat spaart alles bij elkaar een hoop lullige quizjes en lamme talkshows uit. Want zeg nu zelf: als het kijk- en luistergeld binnenkort niet sowieso afgeschaft werd, dan vroeg je na een zomer als deze toch zeker je geld terug.
...

Ik kan het iedereen aanraden, een televisieluwe zomer. Zomeravonden, dat dient voor terrasjes, overvolle festivalweiden, kleffe strandlakens en zand tussen je tenen. Waarom gooien ze aan de Reyers- en de Medialaan na 30 juni de tent gewoon niet dicht? De bouw en het parlement gaan toch ook met vakantie. En op de radio voor mijn part doorlopend stemmingsmuziek, zoals bij stakingen en het overlijden van de vorst. Dat spaart alles bij elkaar een hoop lullige quizjes en lamme talkshows uit. Want zeg nu zelf: als het kijk- en luistergeld binnenkort niet sowieso afgeschaft werd, dan vroeg je na een zomer als deze toch zeker je geld terug. Neem nu die zogezegd typische zomeronderwerpen in de actualiteitsprogramma's... Jongetjes die bij de besnijdenis per ongeluk hun piemel kwijtspelen ( Telefacts) en overtollige haargroei ( Zomerkoppen). Voor die gelegenheid had Lies Martens haar baard laten staan, wat haar niet weinig flatteerde. In hetzelfde programma las een Amerikaanse mevrouw gniffelend van een papiertje af dat er moed voor nodig is om in een schoonheidsinstituut te vragen om je bilspleet te ontharen. Op televisie vertel je zoiets natuurlijk een stuk gemakkelijker. Een mollige jonggehuwde moest dan weer per se kwijt dat ze niets liever deed dan haar vent z'n rug ontharen. 'Dan druk je zo'n verstopte porie uit en komt daar zo'n lekker lang haar uit', griezelde ze genieterig. Haar eveneens corpulente wederhelft zat er vergenoegd bij te glunderen: 'Kijk, dat krijgt ze er allemaal gratis voor niets bij...' The family that plays together, stays together, peinsde ik luidop. Ja, 't was een leerzame zomer. Waar ik wel graag naar mag kijken, is die jongen van Theroux. Dat zit in de familie; voor zijn pa heb ik ook een dikke boon. Schrijft van die lekkere reisboeken over Patagonië en afgelegen eilanden in Papoea Nieuw-Guinea zodat je daar zelf niet meer heen hoeft. Zoon Louis lijkt een beetje op Rob Vanoudenhove, maar 't is niet zo'n uitslover. Of beter gezegd, hij kan beter doen alsof hij puur toevallig in zijn eigen programma terechtgekomen is. Heeft hij afgekeken van Clive James en Michael Palin, die ook zoiets hebben van: 'Kijk mij eens een gewoon sukkelachtig mannetje wezen.' Alsof de BBC er een paar duizend pond tegenaan zou smijten om een nitwit met een cameraploeg naar het andere eind van de wereld te sturen. Nee, net als de onbeschaamdheid van Ruby Wax is de schutterigheid van Theroux jr. een gimmick. Overigens infiltreert hij krék dezelfde kringen als zij: extreem-rechts, de porno-industrie, rare religieuze sekten. Voor een zogenaamd verlegen type gaat hij overigens met verbazend gemak uit de kleren. Laatst nog tijdens een aflevering over extreme bodybuilding, een wereld vol mannen als overdimensionale vlechtbroden en vrouwen met massieve kinnenbakken en baardstoppels. En daartussen iele Theroux in zijn onderbroek, met die altijd wat verdwaasde blik achter z'n brillenglazen. 'Jij hebt ook niet veel aan daar beneden', opperde hij volmaakt onschuldig tegen een gepolitoerde buffetkast in een tanga. Die prompt opstoof dat hij best wel een grote penisss had. Waarschijnlijk waren de steroïden op zijn tongspieren geslagen en moest hij daarom zo vreselijk slissen. Dat bodybuilders een kleine hebben en jockeys een grote leek alleen maar zo, voegde hij er ter verduidelijking aan toe. Kijk, dat moest ik onthouden. Je weet maar nooit dat je nog eens op een jockey valt. Vervolgens mocht Theroux een potje armworstelen met een mevrouw als een uitschuifbaar wandmeubel. Maar best een aardig mens, want normaal gezien vroeg ze 300 dollar voor zo'n sessie. En zeggen dat sommige vrouwen in de prostitutie terechtkomen, of in de journalistiek. Maar nee, voor Louis bleek geen toekomst weggelegd in het universum van de extreme spieraanbieding. Beleefd als altijd nam hij afscheid van zijn nieuwe vrienden. 'Schuren je dijen nog altijd zo tegen elkaar?' informeerde hij terloops bij de gepolitoerde slisser. 'Zeven dagen op zeven, vierentwintig uur per dag', zuchtte de man gelaten. Nee, dan liever de journalistiek, moet ook Louis Theroux toen hebben gedacht.