Papa zijn we er bijna? Papa, is het nu al straks? U hebt het wellicht gemerkt: het is zomer. En als u het niet wist door die dreinende kinderen op de achterbank, dan moet de zomerprogrammatie op tv u toch al zijn opgevallen.
...

Papa zijn we er bijna? Papa, is het nu al straks? U hebt het wellicht gemerkt: het is zomer. En als u het niet wist door die dreinende kinderen op de achterbank, dan moet de zomerprogrammatie op tv u toch al zijn opgevallen. De voorbije jaren hebben we alles over ons heen gehad om de vakantie door te komen. Heizel-toestanden rond het podium van Tien om te zien, uitstaptips met Fien Sabbe (na de zomer stapte ze er zelf uit), sekstoerisme met Dany Verstraeten, u zegt het maar. Deze zomer moeten we van de VRT echter ook iets léren. In het licht van het nieuwe decreet voor de publieke omroep is de goeie ouwe volksopvoeding deze zomer opnieuw geïntroduceerd. Vroeger gebeurde dat middels een didactische uiteenzetting in Terloops of enkele moeilijke woorden in De collega's, maar vandaag wordt er op beide officiële netten gequizd bij het leven. Op Canvas kan dat elke avond met In alle staten, gepresenteerd door Frieda Van Wijck. Zij moet grootmeester Herman Van Molle even doen vergeten. Herman wie? In de beslotenheid van mijn woonkamer krijg ik al eens vapeurkes als Frieda opkomt. In haar quiz worden kandidaten niet naar de stoelgang van hun kinderen gevraagd. Het kan haar eigenlijk geen fluit schelen of ze gehuwd, tewerkgesteld dan wel woonachtig zijn. In feite hoeven ze nauwelijks íéts te zeggen, behalve een juist antwoord te gepasten tijde. Frieda doet de rest wel: een oneliner hier, een klein affront daar, maar telkens met een relativerend lachje van 'Oeps, dat floepte er zomaar uit'. Sinds zij een eigen programma heeft, staat de vorm van mijn wang in mijn tv-scherm gebrand. Door een urenlange omhelzing. Op TV1, waar kijkers volgens het decreet vooral geen meerwaarde mogen zoeken, verloopt dat quizzen een beetje anders. Tijdens het hoogseizoen houdt Ben Crabbé zijn fanatieke aanhang met zijn Blokken in de ban. Het is natuurlijk behoorlijk lastig om alle dagen iets geestigs te verzinnen, en Ben legt er twee maanden de riem en de oorring af. Dus is er nu (tromgeroffel): Quix! Met het decor zit het in elk geval helemaal goed. Volgens het rapport van een landmeter, opgenomen in het nieuwe decreet voor de VRT, heeft het een grondvlak van 80 bij 120 meter. Daarrond is een kleurrijk bouwsel opgetrokken waar Jan Van Riet, de hofkunstenaar van het Brussels Media Centre, jaloers op zou zijn. Om u een idee te geven: het houdt het midden tussen de villa's uit Miami Vice en de Kruisoprichting van Rubens. Ontspanning met een culturele inslag, zoals Bert De Graeve het graag heeft. Als presentator wist de VRT Tom Van Landuyt te strikken. In een vorig leven was die Billy in De kotmadam, later dook hij onder meer op in de studentenfilm Ad fundum en voor het NTG speelde hij een knappe Peter Pan. Maar hoezeer hij zich ook inleefde in 'de jongen die niet groot wou worden', hij werd het wel. En dan probeer je als acteur eens iets anders. Waarom geen quiz, moet hij hebben gedacht. Omdat het Quix zou kunnen zijn, weten we intussen. Want laten we elkaar geen Mietje noemen: Quix loopt voor geen meter, en Van Landuyt weet het. Net als met het decor hebben de bedenkers een ratatouille van oude formules gemaakt. Het begint met een stevige voorstelling van de kandidaten: Flora, 76 en in hoge mate woonachtig, was jarenlang begeleidster van de Dienst voor Toerisme voor Spoormannen. Acht keer was ze naar Hongarije geweest. Frieda had het mens al op de trein naar Boedapest gezet wegens te veel getetter, maar Tom glimlachte minzaam - net iets te breed om gemeend te zijn. Daarop volgt dan een rondje 'Wat hoort niet in het rijtje thuis'. 'Ik!', zag je Van Landuyt denken terwijl hij de drie tewerkgestelden bekeek. 'En hopla, nog maar eens een thema', pufte hij. 'Mythologie. Wat heeft maar één oog: een cycloop, een schaar, een naald of een bij?' Omdat op zijn spiekkaartjes in rode inkt het logo van TV1 stond, voegde hij er snel aan toe: 'Een cycloop? Dat is een vreselijk akelig ding, vind ik.' 'Ons Flora' had het verkeerd geraden, en mocht dan ook niet naar De Finale. Tom kreeg een krop in de keel, probeerde Flora te troosten, maar praatte haar recht het graf in: 'Het heeft niet mogen zijn, hé? Je weet wat gedaan, straks? Morgen? Overmorgen? Je moet niet terugkomen!' 's Avonds vertelde Flora aan haar kanarie hoe groot die studio wel was, en wat een zonde het is dat een acteur als Van Landuyt in zo'n flutquiz was gewrongen.door Bart Cornand