(GBA)
...

(GBA) Een stukje nostalgie, mag het? Wie zich Super Mario Bros nog herinnert uit het tijdperk van de NES-console en zich geïntimideerd voelt door de huidige generatie hyperrealistische actiegames, krijgt de kans om nog eens de goede oude tijd te herbeleven. Wie nog maar enkele jaren games speelt en de NES alleen kent van horen zeggen, kijkt wellicht met ongeloof naar wat er hier op het scherm te zien is. Dit is niét de toekomst van de elektronische game-industrie, wél een onweerstaanbaar leuke terugblik in het verleden. Veertien jaar na datum doen de animaties en de gameplay van Super Mario Bros 3 gezellig gedateerd aan, de grafische update naar het GameBoy Advance-platform kan daar weinig aan veranderen. Mario moet nog steeds proberen om in één stuk het scherm over te steken, het verschil met vroeger is dat hij zich voortbeweegt in een grotere spelwereld. Het avontuur speelt zich af in Mushroom Kingdom, waar de kinderen van de boosaardige Bower de bestuurders hebben omgetoverd tot dieren. Aan Mario om de Koopa Kids uit hun vliegtuigen te slepen en het gevecht met Bower aan te gaan. Je wapenarsenaal bestaat onder andere uit vuurbloemen en superbladeren, die je een lange staart geven en je laten vliegen. Zoek vooral geen logische uitleg achter die psychedelische power-up, we bevinden ons in het universum van Nintendo-goeroe Shigeru Miyamoto. Alle power-ups, hoe gek ook, zijn overigens meer dan welkom. De game valt immers een stuk lastiger uit dan je op basis van zijn kinderlijk uitzicht zou vermoeden. Wat Super Mario Bros 3 méér maakt dan een stukje nostalgie, is niet de hoge moeilijkheidsgraad, maar wel de integratie van de zogenaamde e-Reader-kaarten. Die Nintendo-accessoires geven je toegang tot bijkomende power-ups en zelfs extra levels die niet in het basispakket zitten. Je kan de kaarten wel enkel gebruiken als je een e-Reader hebt en twee GameBoys aan elkaar koppelt. Dat betekent dat de meeste gamers er alleen over zullen lezen, maar het heeft er toch alle schijn van dat Nintendo zal proberen om het accessoire uit te breiden naar andere games. Een extra bron van inkomsten? Hoe treffend dat die nieuwe mogelijkheid onderzocht wordt via een van de eerste games die lieten vermoeden dat elektronische spelletjes zouden kunnen uitgroeien tot een miljarden- industrie. DOOR BART VANDORMAEL