In zijn dreun van een debuut Son of Saul zoog László Nemes u met lange, dwingende takes een nazivernietigingskamp binnen in het zog van een gevangene, en in opvolger Sunset bezigt de Hongaar dezelfde stijl en ...

In zijn dreun van een debuut Son of Saul zoog László Nemes u met lange, dwingende takes een nazivernietigingskamp binnen in het zog van een gevangene, en in opvolger Sunset bezigt de Hongaar dezelfde stijl en verteltechniek. Alleen loopt de gevangene met dienst - de rijke erfgename Irisz - dit keer op vrije voeten rond en kronkelen zij en Nemes' camera door Boedapest aan de vooravond van WO I. Ook nu sijpelen de dreiging en suspense van elk beweeglijk, op pellicule geschoten shot af, met dit verschil dat Nemes weigert de sluier van zijn mysterieuze trip door het oude hartland van Europa te lichten, en van de destructieve krachten die er kennelijk sluimeren. Dat resulteert in een moedwillig frustrerend want narratief ondoorgrondelijk labyrint dat niet dezelfde viscerale impact heeft als Son of Saul, maar dat wel met zwier en fetisjistisch genot in beeld is gezet, en desondanks (of net daardoor) nog lang na het rollen van de eindcredits door het hoofd blijft spoken.