Zou het kunnen dat de drie Gentse jonkheren van Steiger aan het begin van hun derde elpee - in de openingstrack Mazurka de la Muerte - slinks een oogje knijpen richting All B...

Zou het kunnen dat de drie Gentse jonkheren van Steiger aan het begin van hun derde elpee - in de openingstrack Mazurka de la Muerte - slinks een oogje knijpen richting All Blues van Miles Davis, uit de steenkoude klassieker Kind of Blue? Het zou dan de eerste en de laatste keer zijn dat het trio hier refereert aan de standaardjazz. Daarna gaat het al buitelend van buitenissige synthpop via Moondog (Lambda) naar noisepop (Just a Rite) en Ennio Morricone op een claustrofobische horrortrip ((I Cannot Hear What You Say) For the Thunder That You Are), om ergens te landen bij abstracte boogiewoogie en explosieve postrock. Kronkelen van plezier doet het, en toch houdt Steiger er strak de pas in. Golfbreker in the new wave of Belgian jazz, die titel hebben ze bij deze ruimschoots verdiend.