LINE-UP

Eric Adiele
...

Eric Adiele 'Hiphop was de eerste muziek die op jonge leeftijd tot me doordrong', vertelt Eric Adiele (34) via Skype, 'en het is de ideale soundtrack bij mijn andere passie, basketbal.' Sinds 2011 is Adiele de lijm die het New Yorkse trio Ratking samenhoudt: 'Ik ontmoette Wiki en Hak (de twee rappers bij Ratking, nvdr. ) tijdens een jam in Brooklyn. 'Vooral Wiki's rauwe rapstijl stond me meteen aan, nog diezelfde dag zijn we dingen beginnen uitproberen.' Twee albums later (So It Goes (2014) en het begin dit jaar gratis via BitTorrent verspreide 700-fill) treedt Sporting Life steeds meer solo op de voorgrond. Kleurde Ratking al gretig buiten de lijntjes van de traditionele hiphopgrenzen, dan gaat Sporting Life nog een paar stappen verder op 55 5's, zijn recente, instrumentale mixtape. 'Noem het gerust een album, hoor', klinkt het plagend. 'Neen, eigenlijk is het een soort staalkaart, met tracks die tussen anderhalf jaar en twee maanden oud zijn.' Concreet: met noise bewerkte hiphopbeats, soundscapes gehuld in toxische smog, hardcore jungle en vintage soul gedraaid op een radioactieve jukebox. 'Het is bedoeld als soundtrack bij de hoogtepunten van Stephen Curry, NBA-speler bij Golden State Warriors', aldus Adiele. 'Surf naar YouTube, tik zijn naam samen in met 'highlights 2015', klik op het filmpje en start de plaat. Je zult zien: een perfecte match.' (grinnikt)Met Sporting Life verwelkomt R&S opnieuw een volbloed met toekomst in zijn renstal. Volgend jaar staat al een volgende langspeler op de kalender, intussen werkt Ratking aan zijn derde album én is er een soloplaat van Wiki in de maak. De twee werden ook gespot in de studio met Dev Hynes aka Blood Orange. 'Devon aan het werk zien met al zijn skills is als een pro-skater de zotste trucs zien uitvoeren.' 'Ik zou niet weten waar te beginnen.' Na enig aandringen vertelt Adiele over de periode, rond 2005, dat hij vanuit Virginia in New York aankwam: 'Ik heb me meteen in de artscene gestort, en zo leerde ik snel dat de vroege hiphopscene in verbinding stond met de no wavescene, de punkscene, de discoscene. Slechts een paar wijken van elkaar verwijderd, en iedereen inspireerde elkaar. Zo is Alan Vega van Suicide een even groot voorbeeld voor me als Kanye of Pharrell. Of iemand als Young Thug, die zo veelzijdig en abstract is, maar altijd toegankelijk en zichzelf. En Nicolas Jaar. Heb je zijn nieuwste release op R&S al gehoord? That shit's on fire!(zie hiernaast)