Eergevoel maakt veel kapot. Zeker als het ongelijk verdeeld is. Iraanse mannen hebben er doorgaans meer recht op dan vrouwen, een feit dat als een rode draad door Mahnaz Mohammadi's debuut loopt. Daar...

Eergevoel maakt veel kapot. Zeker als het ongelijk verdeeld is. Iraanse mannen hebben er doorgaans meer recht op dan vrouwen, een feit dat als een rode draad door Mahnaz Mohammadi's debuut loopt. Daarin schetst ze het leven van de werkende weduwe Leila in grijstinten en mooi gecomponeerde shots. Als de buschauffeur die haar dagelijks naar haar werk brengt haar ten huwelijk vraagt, komt Leila voor een lastige keuze te staan: haar zoon en armoede of een echtgenoot en zekerheid? De chauffeur heeft immers een dochter die niet met een andere jongen onder hetzelfde dak mag wonen. Halfweg kantelen Mohammadi en scenarist Mohammad Rasoulof - die vorig jaar voor 'propaganda tegen Iran' veroordeeld werd - het perspectief naar Leila's zoon die 'tijdelijk' naar een kostschool voor doven wordt gestuurd. Een blik op Irans repressieve beleid en de keerzijde van mannelijke eer door de neergeslagen ogen van twee slachtoffers.