Zondag 5/10, 20.25 - VTM. Sam Mendes, GB-VS 2012
...

Zondag 5/10, 20.25 - VTM. Sam Mendes, GB-VS 2012 Skyfall is niet alleen de meest succesvolle Bondfilm ooit, het is ook de beste in jaren. Sinds de reboot met Casino Royale (2006) - niet toevallig de eerste met de granietharde Daniel Craig in de rol van de Britse superspion 007 - heeft de franchise een meer dwingende, grimmige en realistische smoel gekregen. Die lijn wordt verder doorgetrokken in dit 23e Bondavontuur. Met dit verschil dat regisseur Sam Mendes er ook stijl, allure en een sterke psychologische benadering aan toevoegt. De beste Bondfilms hadden altijd al aandacht voor de tijdsgeest. Dat is in Skyfall niet anders met een plot waarin verwezen wordt naar cyberterrorisme, hacking en WikiLeaks. Alles draait om een van de Britse geheime dienst gestolen schijf met daarop een lijst van alle geheime NAVO-agenten die in terreurorganisaties geïnfiltreerd zijn. Een snoodaard dreigt die lijst te lekken op het internet. M (Judi Dench), hoofd van de MI6 en bazin van Bond, komt intern zwaar onder vuur te liggen. Reden genoeg om haar favoriete geheim agent eropuit te sturen. Alle filmavonturen van Bond hebben glamourrijke meisjes, gadgets, vileine schurken, vernieuwend productiedesign en spectaculaire actie op exotische locaties gemeen. Die traditie wordt niet aangetast. Je ziet een helse motorachtervolging over de daken van Istanbul die eindigt op een trein, Bond die een moordenaar uitschakelt hoog op een neonbillboards reflecterende wolkenkrabber in Shanghai en vervolgens in Macau een casino binnenwandelt, smoking intact. Een geblondeerde Javier Bardem zet een heerlijke slechterik met MI6-verleden én moedercomplex neer, een baddie die zelfs over de borst en dijen van Bond streelt - goed voor een amusant rondje speculeren op de sociale media over de geaardheid van 007. Zonder de roots van de reeks te verraden, slaat Skyfall een andere, meer sombere weg in. Mendes, bekend van onder meer American Beauty (1999) en Revolutionary Road (2008), blikt zelfs even terug op het verleden in de donkere climax, die plaatsvindt in een oud landhuis in de Schotse Moors. Hij brengt niet alleen de Aston Martin DB5 uit Goldfinger (1964) in beeld, maar onthult zowaar iets over de duistere voorgeschiedenis van Bond. Net die innemende knipoogjes naar het verleden - terwijl er ook volop wordt vooruitgeblikt - maken deze aflevering zo rijk en relevant. Of hoe Mendes, net op de vijftigste verjaardag van de allereerste Bondfilm, de lat wat hoger legde voor zijn opvolgers. LUC JORIS