De Londense alleskunner William Dorey bouwt zijn songs op vanaf het enige instrument dat hij op zijn platen niet zelf hanteert: de drums. Het verklaart de sterke aanwezigheid er...

De Londense alleskunner William Dorey bouwt zijn songs op vanaf het enige instrument dat hij op zijn platen niet zelf hanteert: de drums. Het verklaart de sterke aanwezigheid ervan in zijn rijke discografie, die in 2020 alleen al twee lp's opleverde. Ook op Arrogance Is the Death of Men, de introvertere opvolger van het kleine afrofeestje Umoja van vlak voor de zomer, wemelt het van de funky breaks. Die broodsneetjes belegt Dorey met goedmoedige West-Afrikaanse gitaarriedels, Midden-Oosterse psychedelica en - in Flight of the Erhu - Chinese viool. In zijn sporadische zang piekert Dorey over de schok van de covidpandemie, maar ook zonder woorden stralen zijn zacht gloeiende composities welbehagen en weemoed uit. Fans van Sault en Khruangbin mogen aan het kwijlen slaan.